ความหมายของ humble
คำว่า “humble”
คำจำกัดความ: “Humble” เป็นคำคุณศัพท์ที่หมายถึง การมีท่าทีที่ไม่โอ้อวด ถ่อมตัว ไม่แสดงออกถึงความภาคภูมิใจในตนเองหรือความสำเร็จของตน ลักษณะนี้สามารถใช้เพื่อบรรยายถึงคนที่ไม่ต้องการให้ผู้อื่นมีความรู้สึกว่าสูงกว่า หรือไม่ต้องการให้ผู้อื่นเห็นคุณค่าของตนเองในทางที่มากเกินไป
การใช้งาน:
- ใช้เพื่อบรรยายคนที่มีความถ่อมตน: “He remained humble despite his success.”
- ใช้ในบริบททางศาสนา: “She expressed her humble gratitude for the help she received.”
- คำว่า “humble” ยังสามารถใช้เป็นกริยา หมายถึง ทำให้ต่ำลง หรือทำให้มีตำแหน่งที่ต่ำกว่า เช่น ในบริบทของการเอาชนะผู้อื่นในความสามารถ
ที่มาของคำ: คำ “humble” มาจากภาษาละติน “humilis” ซึ่งหมายถึง “ต่ำ” หรือ “จากดิน” (จากรากคำ “humus” หมายถึง “ดิน”). แนวคิดนี้เชื่อมโยงกับการเป็นคนที่ไม่สูงส่งหรือภาคภูมิใจในความยิ่งใหญ่ของตนเอง
การออกเสียง: /ˈhʌm.bəl/
คำเหมือน:
- Modest (ถ่อมตัว)
- Unassuming (ไม่โอ้อวด)
- Meek (อ่อนน้อม)
คำตรงข้าม:
- Arrogant (หยิ่งยโส)
- Conceited (หลงตัวเอง)
- Proud (ภาคภูมิใจ)
โดยรวมแล้ว คำว่า “humble” สื่อถึงคุณลักษณะของการเป็นคนถ่อมตัวและขจัดความโอหังในตัวเอง โดยเสนอภาพลักษณ์ที่สร้างความนับถือและชื่นชมในสังคม.
-
She remained humble despite her success.
- เธอยังคงถ่อมตนแม้จะประสบความสำเร็จ
-
A humble person is always willing to learn from others.
- คนที่ถ่อมตนมักจะยอมรับการเรียนรู้จากผู้อื่นเสมอ
-
He gave a humble speech at the award ceremony.
- เขาให้สุนทรพจน์ที่ถ่อมตนในพิธีมอบรางวัล
-
They live in a humble home but are very happy.
- พวกเขาอาศัยอยู่ในบ้านที่เรียบง่ายแต่มีความสุขมาก
-
She accepted the compliment with a humble smile.
- เธอรับคำชมด้วยรอยยิ้มที่ถ่อมตน