strage ภาษาไทย
คำว่า “strange” (อ่านออกเสียง: /streɪndʒ/) เป็นคำคุณศัพท์ในภาษาอังกฤษที่มีความหมายและการใช้งานหลากหลาย ดังนี้:
ความหมาย:
- แปลก: มีลักษณะที่ไม่ธรรมดาหรือไม่คุ้นเคย เช่น “She wore a strange hat.” (เธอสวมหมวกแปลกๆ)
- แปลกประหลาด: มีนิสัยหรือพฤติกรรมที่ไม่เหมือนใครหรือไม่สามารถเข้าใจได้ เช่น “His strange behavior worried us.” (พฤติกรรมแปลกประหลาดของเขาทำให้เรากังวล)
- ไม่คุ้นเคย: ใช้เพื่อหมายถึงสิ่งที่ไม่รู้จักหรือไม่คุ้นเคย เช่น “I felt strange in a new city.” (ฉันรู้สึกแปลกในเมืองใหม่)
- ผิดปกติ: ลักษณะที่ไม่เหมือนสิ่งที่ปกติ เช่น “There was a strange noise outside.” (มีเสียงแปลกๆ ข้างนอก)
การใช้งาน:
- ในประโยค: ใช้ “strange” เพื่อบรรยายลักษณะสิ่งของ คน หรือสถานการณ์ที่มีความแปลกหรือไม่คุ้นเคย
- ตัวอย่างประโยค: “It was strange to see her there.” (มันแปลกที่ได้เห็นเธอที่นั่น)
ที่มาของคำ:
คำว่า “strange” มาจากภาษาละติน “extraneus” ซึ่งแปลว่า “ต่างประเทศ” หรือ “แปลก” ผ่านทางภาษาฝรั่งเศส “estrange” ก่อนจะถูกนำมาใช้ในภาษาอังกฤษตั้งแต่ยุคกลาง
คำพ้องความหมาย (Synonyms):
- Unusual (ไม่ธรรมดา)
- Odd (แปลก)
- Bizarre (ประหลาด)
- Eccentric (ที่มีลักษณะเฉพาะตัว)
คำตรงข้าม (Antonyms):
- Familiar (คุ้นเคย)
- Normal (ปกติ)
- Common (ธรรมดา)
- Usual (ธรรมดา)
คำว่า “strange” จึงเป็นคำที่มีความสำคัญในการบรรยายถึงลักษณะเฉพาะของสิ่งต่างๆ ที่เปรียบเทียบกับมาตรฐานหรือความคุ้นเคยในสังคม.