naeve ภาษาไทย

คำว่า “naive” (หรือ “naïve” ในการสะกดที่มีเครื่องหมาย diacritic) มีความหมายดังนี้:

ความหมาย:

1. Naive (adj.): หมายถึงการที่บุคคลมีความไร้เดียงสาหรือไม่ประสาความรู้เห็นในเรื่องต่างๆ มักจะหมายถึงผู้ที่เชื่อถือหรือถูกหลอกง่าย โดยไม่ได้มีประสบการณ์หรือความเข้าใจที่ลึกซึ้งในเรื่องนั้นๆ
2. Naïve: การสะกดที่มีเครื่องหมาย diacriticใช้เพื่อเน้นเสียง “i” ว่าเป็นเสียงที่ต้องออกเสียงชัดเจนกว่าในภาษาอังกฤษ แต่ความหมายยังคงเหมือนกัน

การใช้งาน:

• “She was so naive to believe that everyone would be kind to her.”
• “His naive perspective on life often led him to make poor decisions.”

ที่มาของคำ:

คำว่า “naive” มาจากภาษาฝรั่งเศส “naïf” ที่หมายถึง “ธรรมชาติ” และถูกนำมาใช้ในภาษาอังกฤษตั้งแต่ต้นศตวรรษที่ 19 เพื่ออธิบายลักษณะของบุคคลที่มีความไร้เดียงสาหรือขาดประสบการณ์

การออกเสียง:

• /naɪˈiːv/ (นา-อีฟ) ตามแบบฟอนิกส์
• ตามสำเนียงอังกฤษอเมริกันและอังกฤษบริท เขียนว่า [naɪˈiːv]

คำพ้องความหมาย (Synonyms):

• Innocent
• Unsophisticated
• Simple
• Gullible

คำตรงข้าม (Antonyms):

• Sophisticated
• Worldly
• Experienced
• Cynical

คำว่า “naive” จึงเป็นคำที่มีความหมายและการใช้งานที่เข้าใจได้ง่าย แต่บ่งบอกถึงลักษณะของบุคคลที่มีความเชื่อมั่นในสิ่งต่างๆ โดยไม่คำนึงถึงความเป็นจริง หรือมิติที่ลึกซึ้งของชีวิต