compromise ภาษาไทย
การวิเคราะห์ทางภาษา:
คำแปลภาษาไทย:
- “คำประนีประนอม” หรือ “การปรองดอง”
การแยกองค์ประกอบของคำ:
- Prefix: ไม่มี
- Root: “compromise” มาจากเสียงภาษาละตินคำว่า “compromissum” ซึ่งมีความหมายว่า “การตกลงกัน”
- Suffix: “-ise” เป็นท้ายคำที่แสดงถึงการทำสิ่งใดสิ่งหนึ่ง
การอธิบายทางภาษาศาสตร์:
- คำว่า “compromise” มาจากภาษาละตินและมักใช้ในภาษาอังกฤษเพื่อหมายถึงการตกลงหรือการประนีประนอม
- โครงสร้างของคำในภาษาอังกฤษไม่ซับซ้อนมากนักเพราะมันเป็นคำเต็ม นักพูดสามารถทำความเข้าใจได้จากบริบท
การออกเสียง:
- /ˈkɒmprəmaɪz/
- การสะกดที่พบบ่อย ได้แก่ “compromise”
คำอธิบายทางกฎหมาย:
คำจำกัดความ:
- “Compromise” หมายถึงการบรรลุความตกลงระหว่างสองฝ่ายหรือมากกว่านั้น เพื่อแก้ไขข้อพิพาทหรือความขัดแย้ง โดยทั้งสองฝ่ายยอมรับว่าจะต้องลดหรือปรับเปลี่ยนข้อเรียกร้องของตนเองไปบ้าง
ความสำคัญในทางกฎหมาย:
- การประนีประนอมเป็นวิธีการที่มีประสิทธิภาพในการแก้ไขข้อพิพาท เนื่องจากช่วยลดเวลาและค่าใช้จ่ายในการฟ้องร้อง
- มักใช้ในกรณีที่การฟ้องร้องไม่ใช่ทางเลือกที่ดี เช่น คดีการแบ่งปันทรัพย์สินในครอบครัวหรือคดีที่เกี่ยวข้องกับการค้าขาย
สาขากฎหมายที่ใช้บ่อย:
-
กฎหมายสัญญา (Contract Law):
- การประนีประนอมมักถูกนำมาใช้ในกรณีที่คู่สัญญาต้องการเปลี่ยนแปลงเงื่อนไขของสัญญา
- ดูตัวอย่าง: สัญญาที่มีการเจรจาใหม่เพื่อปรับเงื่อนไขในการชำระเงิน
-
กฎหมายอาญา (Criminal Law):
- ในบางกรณี ฝ่ายจำเลยอาจเข้าถึงการประนีประนอมกับอัยการเพื่อแลกกับการลดโทษหรือการถอนฟ้อง
- ตัวอย่างเช่น: การตกลงในกรณีที่มีการกระทำผิดที่ไม่รุนแรง
-
กฎหมายที่เกี่ยวข้องกับครอบครัว (Family Law):
- การตกลงในเรื่องการเลี้ยงดูบุตรหรือการแบ่งปันสินทรัพย์หลังจากการหย่าร้าง
- ตัวอย่าง: คู่สมรสอาจตกลงเรื่องการแบ่งทรัพย์สินโดยอิงจากการประนีประนอม
ตัวอย่างในโลกจริงหรือการอ้างอิงคดี:
- ในกรณีของ Settlement Agreements ฝ่ายต่าง ๆ ที่มีข้อพิพาทอาจต้องการบรรลุข้อตกลงที่มีข้อกำหนดที่ชัดเจนเพื่อทำให้ข้อพิพาทสิ้นสุดลง
คำที่เกี่ยวข้อง:
- “Settlement” (การตกลง)
- “Arbitration” (การไกล่เกลี่ย)
การประนีประนอมถือเป็นเครื่องมือที่สำคัญในแนวทางการประยุกต์ใช้ทางกฎหมาย ทำให้สามารถลดความขัดแย้งและแก้ไขปัญหาได้อย่างมีประสิทธิภาพในหลากหลายสาขา