beneficience ภาษาไทย
คำว่า “Beneficence”
คำอ่าน: /bəˈnɛf.ɪ.səns/
ความหมาย: Beneficence แปลว่า “การทำความดี” หรือ “การกระทำที่มีความหมายดี” ในทางจริยศาสตร์ มักมีความหมายถึงการกระทำที่นำไปสู่การส่งเสริมความเป็นอยู่ที่ดีของผู้อื่นและการช่วยเหลือผู้อื่น คำนิยามในบริบทนี้จะรวมถึงการให้การสนับสนุน ความช่วยเหลือ และการทำหน้าที่เพื่อประโยชน์ของบุคคลอื่น นอกจากนี้ Beneficence ถูกนำมาใช้ในการพูดถึงหลักการทางจริยธรรมในด้านการแพทย์ โดยเฉพาะในการดูแลผู้ป่วย ซึ่งแพทย์มีหน้าที่ที่จะต้องทำสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อผู้ป่วยและไม่ก่อให้เกิดอันตราย
การใช้งาน:
- ในจริยศาสตร์: “Beneficence is a fundamental principle in medical ethics that emphasizes the need to help patients.”
- ในบริบททางการแพทย์: “Doctors are guided by the principle of beneficence to improve the health and well-being of their patients.”
ที่มาของคำ: Beneficence มาจากภาษาละตินว่า “beneficentia” ซึ่งหมายถึงการทำความดี และคำว่า “bene” ที่แปลว่า “ดี” โดยมีรากศัพท์ที่เกี่ยวข้องกับการให้และการช่วยเหลือ
คำพ้องความหมาย:
- Altruism - การกระทำเพื่อประโยชน์ของผู้อื่นโดยไม่หวังผลตอบแทน
- Kindness - ความกรุณา การแสดงออกซึ่งความมีน้ำใจ
- Charity - การบริจาคหรือการให้เพื่อช่วยเหลือ
คำตรงข้าม:
- Maleficence - การกระทำที่ทำให้เกิดอันตรายหรือไม่ดีต่อผู้อื่น
- Harmfulness - การมีอันตรายหรือเป็นภัย
- Selfishness - การเห็นแก่ตัว มุ่งแต่จะเอาตนเองเป็นที่ตั้ง
สรุป: Beneficence เป็นแนวคิดที่มีความสำคัญในด้านจริยธรรม โดยเฉพาะในการดูแลสุขภาพ หมายถึงการทำดีเพื่อประโยชน์ของผู้อื่น และมีความเกี่ยวข้องกับแนวทางการช่วยเหลือรวมถึงการดำเนินการที่ไม่เป็นอันตรายต่อผู้อื่น