ความหมายของ weakness
คำว่า “weakness”
คำจำกัดความ: Weakness หมายถึง สภาพหรือคุณสมบัติที่ขาดความแข็งแกร่ง ไม่แกร่งหรือเปราะบางในด้านต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นทางกายภาพ อารมณ์ จิตใจ หรือในบริบทอื่นๆ เช่น คุณสมบัติที่ส่งผลต่อการไม่สามารถดำเนินการตามที่คาดหวังได้
การใช้งาน:
- ‘His weakness for sweets often leads him to indulge too much.’ (ความอ่อนแอของเขาต่อของหวานมักทำให้เขาหลงใหลเกินไป)
- ‘In battle, knowledge of your opponent’s weakness can provide a significant advantage.’ (ในสงคราม ความรู้เกี่ยวกับจุดอ่อนของศัตรูสามารถให้ข้อได้เปรียบที่สำคัญ)
ที่มาของคำ: คำว่า “weakness” มาจากคำในภาษาอังกฤษโบราณ “weac” ซึ่งหมายถึง “อ่อนแอ” หรือ “ไม่มีแรง” และได้พัฒนามาเป็นคำที่ใช้ในปัจจุบัน โดยคำต่อท้าย “-ness” แสดงถึงสภาพหรือคุณสมบัติ
การออกเสียง: /ˈwiːk.nəs/ (วิค-เนส)
คำเหมือน:
- frailty (ความเปราะบาง)
- vulnerability (ความเสี่ยง)
- incapacity (การไร้ความสามารถ)
คำตรงข้าม:
- strength (ความแข็งแกร่ง)
- power (พลัง)
- resilience (ความสามารถในการฟื้นตัว)
สรุป:
คำว่า “weakness” ใช้เพื่ออธิบายสถานะหรือคุณสมบัติของการขาดความแข็งแกร่งในด้านต่าง ๆ มีที่มาจากถ้อยคำภาษาอังกฤษโบราณพร้อมการออกเสียงและความหมายที่สามารถนำไปใช้ในประโยคได้หลายรูปแบบ ซึ่งมีคำเหมือนและคำตรงข้ามในการใช้เพื่อการเข้าใจที่ชัดเจนยิ่งขึ้นเกี่ยวกับแนวคิดนี้
-
Her weakness is that she often doubts her abilities.
จุดอ่อนของเธอคือเธอมักจะสงสัยในความสามารถของตัวเอง. -
He turned his weakness into a strength by working hard.
เขาเปลี่ยนจุดอ่อนของเขาให้กลายเป็นจุดแข็งโดยการทำงานอย่างหนัก. -
Recognizing your weakness is the first step to improvement.
การรับรู้จุดอ่อนของคุณคือขั้นตอนแรกสู่การพัฒนา. -
The team discussed their weaknesses openly to find solutions.
ทีมงานได้พูดคุยเกี่ยวกับจุดอ่อนของพวกเขาอย่างเปิดเผยเพื่อหาวิธีแก้ไข. -
Physical weakness can often be improved with regular exercise.
จุดอ่อนทางกายภาพมักจะดีขึ้นได้ด้วยการออกกำลังกายเป็นประจำ.