ความหมายของ Veda
คำหลัก: Veda
คำจำกัดความ:
Veda (เวดา) หมายถึง คัมภีร์ทางศาสนาและปรัชญาของฮินดู ซึ่งถือว่าเป็นแหล่งความรู้ที่เก่าแก่ที่สุดในวัฒนธรรมอินเดีย คำว่า “Veda” มาจากภาษาสันสกฤต หมายถึง “ความรู้” หรือ “วิทยา” คัมภีร์เวดาประกอบด้วยการสวดมนต์ (Samhitas), บทวิเคราะห์ (Brahmanas), ข้อความเชิงปรัชญา (Aranyakas), และการศึกษาความหมาย (Upanishads) ซึ่งร่วมกันสร้างชุดความรู้ที่สำคัญในศาสนาฮินดู
การใช้งาน:
คำว่า “Veda” ใช้ในบริบททางศาสนาและปรัชญา อ้างถึงคัมภีร์ที่ประกอบไปด้วยความรู้ที่เป็นแนวทางในการดำเนินชีวิต สวดมนต์ และพิธีกรรมในศาสนาฮินดู บางครั้งอาจใช้ในเชิงเปรียบเทียบถึงความรู้หรือความเข้าใจอันรุ่งเรืองในวัฒนธรรมอื่น
ที่มาของคำ:
คำว่า “Veda” มาจากคำภาษาสันสกฤต “वेद” (เวด) ซึ่งมีรากศัพท์มาจากคำว่า “विद्” (วิช) ที่แปลว่า “รู้” หรือ “เข้าใจ”
การออกเสียง:
Veda /ˈveɪdə/ หรือ /ˈvɛdə/
คำเหมือน:
- Knowledge (ความรู้)
- Wisdom (ปัญญา)
- Scripture (คัมภีร์)
คำตรงข้าม:
- Ignorance (ความไม่รู้)
- Unawareness (ความไม่ตระหนัก)
สรุป:
Veda เป็นคำที่มีความสำคัญทางศาสนาฮินดู ซึ่งสื่อถึงความรู้ที่ได้จากคัมภีร์โบราณ มีอิทธิพลต่อขนบธรรมเนียมและวิถีชีวิตของผู้คนในวัฒนธรรมอินเดีย.
-
The Veda is a sacred text in Hinduism.
เวทคืองานเขียนศักดิ์สิทธิ์ในศาสนาฮินดู. -
Many scholars study the Veda for its philosophical insights.
นักวิชาการหลายคนศึกษาลัทธิเวทเพื่อความเข้าใจเชิงปรัชญา. -
The Veda contains hymns that are recited during rituals.
เวทมีบทสวดที่ถูกท่องในระหว่างพิธีกรรม. -
Understanding the Veda requires deep knowledge of Sanskrit.
การเข้าใจเวต้าต้องการความรู้ลึกซึ้งเกี่ยวกับภาษาสันสกฤต. -
The teachings of the Veda have influenced Indian culture for centuries.
คำสอนของเวทมีอิทธิพลต่อวัฒนธรรมอินเดียมาเป็นเวลาหลายศตวรรษ.