ความหมายของ undergraduate
คำ: Undergraduate
คำจำกัดความ: Undergraduate หมายถึง นักเรียนหรือนักศึกษาที่กำลังศึกษาในระดับปริญญาตรี ณ มหาวิทยาลัยหรือสถาบันการศึกษา โดยปกติจะเรียนในระดับนี้ก่อนที่จะมีโอกาสศึกษาต่อในระดับปริญญาโทหรือปริญญาเอก นักศึกษาในระดับปริญญาตรีมักจะต้องทำการศึกษาในวิชาเอกหรือสาขาที่เฉพาะเจาะจงและจะได้รับปริญญาตรีเมื่อสำเร็จการศึกษา
การใช้งาน: คำว่า “undergraduate” มักใช้ในบริบทของการศึกษาระดับมหาวิทยาลัย เช่น
- “She is an undergraduate student at Harvard University.”
- “The program is designed for undergraduate students who want to gain research experience.”
ที่มาของคำ: คำว่า “undergraduate” ประกอบด้วยสองส่วนคือ “under” และ “graduate” โดย “under-” หมายถึง “อยู่ใต้” หรือ “ต่ำกว่า” และ “graduate” หมายถึง “ผู้สำเร็จการศึกษา” ดังนั้น combined, “undergraduate” จึงหมายถึงคนที่ยังไม่ใช่ผู้สำเร็จการศึกษาระดับสูงกว่า
การออกเสียง: /ˌʌndərˈɡrædʒueɪt/
คำเหมือน:
- Student (นักเรียน)
- Freshman (นักศึกษาชั้นปีที่ 1)
คำตรงข้าม:
- Graduate (ผู้สำเร็จการศึกษา)
- Postgraduate (นักศึกษาที่เรียนต่อหลังจากจบปริญญา)
ตัวอย่างการใช้ในประโยค:
- “After three years of study, she became an undergraduate with a degree in psychology.” (หลังจากเรียนสามปี เธอก็กลายเป็นนักศึกษาปริญญาตรีด้วยปริญญาในด้านจิตวิทยา)
-
She is an undergraduate student at a prestigious university.
เธอเป็นนักศึกษาระดับปริญญาตรีที่มหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียง -
After completing her undergraduate degree, she plans to pursue a master’s.
หลังจากที่เธอได้รับปริญญาตรีแล้ว เธอวางแผนที่จะเรียนต่อระดับปริญญาโท -
The undergraduate program offers various courses in science and humanities.
โปรแกรมระดับปริญญาตรีมีหลักสูตรต่างๆ ในสาขาวิทยาศาสตร์และมนุษยศาสตร์ -
He received a scholarship for his undergraduate studies abroad.
เขาได้รับทุนการศึกษาเพื่อทำการศึกษาระดับปริญญาตรีในต่างประเทศ -
Many undergraduate students are involved in extracurricular activities.
นักศึกษาระดับปริญญาตรีหลายคนมีส่วนร่วมในกิจกรรมนอกหลักสูตร