ความหมายของ turbulence
คำหลัก: Turbulence
คำจำกัดความ: Turbulence หมายถึง สภาวะหรือสถานการณ์ที่เต็มไปด้วยความวุ่นวายหรือความไม่สงบ เช่น การเคลื่อนไหวของอากาศหรือของเหลวที่มีการไหลผิดปกติ ซึ่งมักมีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว ทำให้เกิดการสั่นสะเทือนหรือการเพิ่มลดของความกดดันในสิ่งที่อยู่ในสิ่งแวดล้อมนั้น
การใช้งาน:
- ในด้านฟิสิกส์: Turbulence มักใช้เพื่ออธิบายลักษณะการไหลของน้ำหรืออากาศที่ไม่เป็นระเบียบ ซึ่งสามารถเกิดขึ้นได้ในบริเวณรอบๆ วัตถุต่างๆ
- ในเที่ยวบิน: นักบินมักจะพูดถึง turbulence เมื่อเครื่องบินเข้าสู่สภาวะที่มีการสั่นสะเทือนหรือการเคลื่อนไหวที่ไม่เสถียรกลางอากาศ
- ในสังคม: บางครั้งคำนี้ถูกใช้ในเชิงเปรียบเทียบเพื่อหมายถึงสถานการณ์ทางการเมืองหรือสังคมที่มีความไม่สงบ
ที่มาของคำ: Turbulence มาจากภาษาละติน “turbulentus” ซึ่งแปลว่า “วุ่นวาย ไม่สงบ” โดยคำนี้ย้อนกลับไปถึงคำ “turba” ที่แปลว่า “ฝูงชน” หรือ “ความวุ่นวาย”
การออกเสียง: /ˈtɜr.bjə.ləns/ (เทอร์บูลเลนซ์)
คำเหมือน:
- Commotion (ความวุ่นวาย)
- Disorder (ความไม่เป็นระเบียบ)
- Instability (ความไม่เสถียร)
คำตรงข้าม:
- Calm (ความสงบ)
- Serenity (ความสงบสุข)
- Stability (ความเสถียร)
Turblulence จึงหมายถึงการเคลื่อนไหวหรือการเปลี่ยนแปลงที่ไม่เป็นระเบียบและมีลักษณะที่วุ่นวาย ซึ่งสามารถพบได้ในหลากหลายบริบท ตั้งแต่ฟิสิกส์ไปจนถึงสังคมและการบิน
-
The turbulence during the flight made everyone feel anxious.
ความไม่สงบในระหว่างการบินทำให้ทุกคนรู้สึกวิตกกังวล. -
Scientists studied the turbulence in the ocean to understand climate change better.
นักวิทยาศาสตร์ศึกษา turbulence ในมหาสมุทรเพื่อทำความเข้าใจเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศให้ดีขึ้น. -
The car experienced turbulence as it drove over the bumpy road.
รถยนต์ประสบกับการสั่นสะเทือนเมื่อขับผ่านถนนที่ขรุขระ. -
Pilots are trained to handle turbulence effectively.
นักบินได้รับการฝึกฝนให้จัดการกับความไม่สงบได้อย่างมีประสิทธิภาพ. -
The turbulence in the market caused many investors to worry.
ความไม่แน่นอนในตลาดทำให้ผู้ลงทุนหลายคนรู้สึกกังวล.