ความหมายของ topography

คำ: Topography

ความหมาย:
Topography หมายถึง ลักษณะหรือรายละเอียดของพื้นที่ผิวดินในตำแหน่งหนึ่ง ๆ รวมถึงองค์ประกอบทางกายภาพ เช่น เทือกเขา หุบเขา แม่น้ำ ทะเลสาบ และการใช้ที่ดิน โดยมักเป็นการศึกษาและบันทึกลักษณะภูมิประเทศ การเปลี่ยนแปลง และความสัมพันธ์ระหว่างองค์ประกอบต่าง ๆ ของสิ่งแวดล้อม.

การใช้งาน:
คำว่า topography มักถูกใช้ในวิทยาศาสตร์ภูมิศาสตร์ สาขาที่เกี่ยวข้องกับการศึกษาและการสร้างแผนที่หรือแผนผังทางภูมิศาสตร์ โดยทั่วไปใช้ในบริบทที่เกี่ยวข้องกับการวิเคราะห์และทำความเข้าใจพื้นที่ เช่น การวางแผนการพัฒนาเมือง การจัดการทรัพยากรธรรมชาติ หรือการวิจัยด้านสิ่งแวดล้อม.

ที่มาของคำ:
คำว่า “topography” มาจากภาษากรีกโบราณ “topos” (ἔδωλον - หมายถึง สถานที่) และ “grapho” (γράφω - หมายถึง เขียน) รวมกันเป็นความหมาย “การเขียนเกี่ยวกับสถานที่”.

การออกเสียง:
/təˈpɒɡrəfi/ (ท-อผ-โกร-ฟี)

คำเหมือน:

• Geography (ภูมิศาสตร์)
• Terrain (ภูมิประเทศ)
• Relief (การยกตัวของพื้นที่)

คำตรงข้าม:

• Flatness (ความเรียบ)
• Uniformity (ความเป็นเอกเทศ)

ด้วยข้อมูลที่ให้มา จะช่วยให้คุณคุ้นเคยกับการใช้คำว่า “topography” ทั้งในด้านความหมายและการประยุกต์ใช้ในบริบทต่าง ๆ ได้มากยิ่งขึ้น หากต้องการข้อมูลเพิ่มเติมหรือคำศัพท์อื่น ๆ แจ้งมาได้เลย!

1. The topography of the region makes it ideal for hiking.
   ลักษณะภูมิประเทศของภูมิภาคทำให้เหมาะสำหรับการเดินป่า.

2. Scientists study the topography of Mars to understand its geological history.
   นักวิทยาศาสตร์ศึกษาลักษณะภูมิประเทศของดาวอังคารเพื่อเข้าใจประวัติศาสตร์ทางธรณีวิทยาของมัน.

3. The topography can greatly affect the climate of an area.
   ลักษณะภูมิประเทศสามารถมีผลอย่างมากต่อสภาพอากาศในพื้นที่.

4. The city’s topography includes hills, valleys, and rivers.
   ลักษณภูมิประเทศของเมืองประกอบด้วยเขา, หุบเขา, และแม่น้ำ.

5. Our map displays the topography of the entire mountain range.
   แผนที่ของเราแสดงลักษณะภูมิประเทศของเทือกเขาทั้งหมด.