ความหมายของ story
คำว่า “story”
คำจำกัดความ: “Story” (noun) หมายถึง เรื่องราวหรือการบรรยายที่มีโครงสร้างเหตุการณ์ หรือตำนาน ความหมายนี้อาจรวมถึงนิทาน, นวนิยาย, ข่าว, หรือข้อเท็จจริงที่เล่าให้ผู้อื่นฟัง โดยมีองค์ประกอบเช่น ตัวละคร, สถานที่, และเหตุการณ์ที่เรียงตามลำดับ
การใช้งาน:
- ตัวอย่าง: “She told a fascinating story about her travels.” (เธอเล่าเรื่องราวที่น่าตื่นเต้นเกี่ยวกับการเดินทางของ她)
- “The story was so captivating that I couldn’t put the book down.” (เรื่องราวสนุกจนทำให้ฉันไม่สามารถวางหนังสือลงได้)
ที่มาของคำ: คำว่า “story” มาจากภาษาอังกฤษเก่า “story” (หรือ “stori”) ซึ่งมีต้นกำเนิดมาจากภาษาฝรั่งเศส “estorie” ซึ่งหมายถึง ประวัติศาสตร์หรือเรื่องราว ความหมายเริ่มแรกมีการเชื่อมโยงกับการกล่าวถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในอดีต
การออกเสียง: /ˈstɔːri/ (สตอรี) หรือ /ˈstɔːr.i/ ขึ้นอยู่กับสำเนียง
คำเหมือน:
- Tale (นิทาน)
- Narrative (การบรรยาย)
- Account (ข้อบัญญัติ)
- Fable (นิทานที่มีข้อคิด)
คำตรงข้าม:
- Truth (ความจริง) (ในบริบทของเรื่องราวที่สมมุติ)
- Fact (ข้อเท็จจริง) (เน้นที่ข้อมูลที่เป็นจริง ไม่ใช่เรื่องราวที่สร้างขึ้น)
การวิเคราะห์คำว่า “story” นี้ช่วยให้เข้าใจถึงจุดประสงค์ในการใช้คำที่เกี่ยวข้องกับการเล่าเรื่อง ไม่ว่าจะเป็นเพื่อความบันเทิง, การให้ข้อมูล, หรือการสื่อสารประสบการณ์ต่าง ๆ ในชีวิตประจำวัน
-
I love to read a good story before bedtime.
ฉันชอบอ่านเรื่องราวที่ดี قبلนอน -
Can you tell me a story about your childhood?
คุณสามารถเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับวัยเด็กของคุณได้ไหม? -
Every culture has its own unique stories.
ทุกวัฒนธรรมมีเรื่องราวที่เป็นเอกลักษณ์ของตัวเอง -
The story of the lost city fascinated everyone.
เรื่องราวของเมืองที่หายไปทำให้ทุกคนหลงใหล -
She wrote a fantastic story that captivated her readers.
เธอเขียนเรื่องราวที่ยอดเยี่ยมซึ่งดึงดูดใจผู้อ่านของเธอ