ความหมายของ stammer

คำ: Stammer

คำจำกัดความ:

“Stammer” (verb) หมายถึง การพูดโดยมีอาการติดขัดหรือพูดไม่คล่อง ซึ่งอาจเกิดจากความวิตกกังวลหรือความยากลำบากในการออกเสียงคำ อาการนี้อาจแสดงออกมาในรูปแบบของการหยุดดิ้นรนในการพูด การทำซ้ำเสียง หรือเสียงที่ถูกออกเสียงไม่ชัดเจน

การใช้งาน:

คำว่า “stammer” มักใช้เมื่อพูดถึงปัญหาการพูดที่เกิดขึ้นทั้งในเด็กและผู้ใหญ่ ตัวอย่างการใช้คำในประโยค:

“He tends to stammer when he is nervous.”
“The child is receiving therapy to help with his stammer.”

ที่มาของคำ:

คำว่า “stammer” มาจากภาษาอังกฤษกลาง “stammeren” ซึ่งหมายถึง “พูดไม่ชัด” หรือ “พูดติดขัด” คำนี้อาจมีรากศัพท์จากภาษาประกอบอื่น ๆ ที่มีความหมายเช่นเดียวกัน

การออกเสียง:

/ˈstæm.ər/ (แส้มเมอร์)

คำเหมือน:

Stutter (คำที่ใช้ในการอธิบายการพูดที่ติดขัด)
Hesitate (การหยุดหรือชะงักในการพูด)

คำตรงข้าม:

Speak fluently (พูดอย่างคล่องแคล่ว)

การใช้คำว่า “stammer” อาจมีความหมายที่แตกต่างกันตามบริบท แต่โดยทั่วไปจะถูกใช้ในบริบทของปัญหาการพูดและการสื่อสารที่ติดขัดหรือไม่ราบรื่น.

He began to stammer when he was called on to speak in class.
เขาเริ่มพูดติดอ่างเมื่อถูกเรียกให้พูดในชั้นเรียน.
She tried to explain her idea, but she started to stammer nervously.
เธอพยายามอธิบายความคิดของเธอ แต่เธอกลับเริ่มพูดติดอ่างด้วยความเครียด.
The child often stammers when he’s excited or anxious.
เด็กชายมักพูดติดอ่างเมื่อเขาตื่นเต้นหรือรู้สึกกังวล.
His stammer made it difficult for him to communicate effectively.
การพูดติดอ่างของเขาทำให้การสื่อสารของเขายากขึ้น.
With practice, she was able to reduce her stammer significantly.
ด้วยการฝึกฝน เธอสามารถลดการพูดติดอ่างได้อย่างมีนัยสำคัญ.