ความหมายของ sportsmanship
Sportsmanship
คำจำกัดความ: Sportsmanship หมายถึง ความมีน้ำใจนักกีฬา ความประพฤติและทัศนคติที่แสดงถึงความเคารพต่อกฎของกีฬา เพื่อนร่วมทีม คู่ต่อสู้ และการมีความยุติธรรมในการแข่งขัน รวมถึงการรับมือกับชัยชนะและความพ่ายแพ้อย่างมีเกียรติ
การใช้งาน: คำนี้มักใช้ในบริบทของกีฬา เช่น “He showed great sportsmanship by congratulating his opponent after the game.” (เขาแสดงความมีน้ำใจนักกีฬาอย่างมากโดยการแสดงความยินดีกับคู่แข่งหลังการแข่งขัน)
ที่มาของคำ: คำว่า “sportsmanship” มาจากคำว่า “sport” ที่หมายถึงกีฬา และ “manship” ที่หมายถึงความสามารถหรือการประพฤติ ในที่นี้จึงรวมความหมายเป็นการมีความสามารถในการปฏิบัติตนอย่างมีน้ำใจในกีฬา
การออกเสียง: /ˈspɔːrtsmənʃɪp/ (สปอร์ต-สมัน-ชิพ)
คำเหมือน:
- Fairness (ความยุติธรรม)
- Generosity (ความใจกว้าง)
- Integrity (ความซื่อสัตย์)
คำตรงข้าม:
- Unsportsmanlike conduct (การประพฤติตนอย่างไม่เป็นน้ำใจนักกีฬา)
- Cheating (การโกง)
- Bad sportsmanship (การมีน้ำใจนักกีฬาที่ไม่ดี)
Sportsmanship เป็นคุณสมบัติที่สำคัญในกีฬาและกิจกรรมทีมกีฬาเพราะช่วยสร้างบรรยากาศที่ดีและเคารพซึ่งกันและกันระหว่างผู้เล่นและผู้ชม
-
Good sportsmanship is vital in all competitive games.
การมีน้ำใจนักกีฬาเป็นสิ่งสำคัญในเกมการแข่งขันทั้งหมด -
She showed great sportsmanship by congratulating her opponent after the match.
เธอแสดงน้ำใจนักกีฬาที่ยอดเยี่ยมโดยการแสดงความยินดีแก่คู่แข่งหลังจบการแข่งขัน -
Sportsmanship can often make the difference between a good and great athlete.
น้ำใจนักกีฬามักสามารถสร้างความแตกต่างระหว่างนักกีฬาที่ดีและนักกีฬาที่ยอดเยี่ยม -
Teaching children about sportsmanship is essential for their development in sports.
การสอนเด็กๆ เกี่ยวกับน้ำใจนักกีฬาเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการพัฒนาของพวกเขาในกีฬา -
He displayed sportsmanship by helping an injured player from the opposing team.
เขาแสดงน้ำใจนักกีฬาโดยการช่วยผู้เล่นที่บาดเจ็บจากทีมคู่แข่ง