ความหมายของ smart
คำหลัก: Smart
คำจำกัดความ:
- (adjective) ฉลาด, มีไหวพริบ: หมายถึง ความสามารถในการคิด วิเคราะห์ ปัญญา และการเรียนรู้ที่เร็วและมีประสิทธิภาพ
- (adjective) ดูดี, ที่ทันสมัย: ใช้เพื่ออธิบาย รูปลักษณ์ที่เรียบร้อย สมบูรณ์แบบ หรือมีสไตล์ (เช่น เสื้อผ้าที่สวยงามและเป็นทางการ)
- (verb) กะพริบหรือกระตุก: แสดงถึง การทำให้รู้สึกถึงความเจ็บหรือความรู้สึกไม่สบาย
การใช้งาน:
- “She is very smart; she always gets good grades.”
- “He wore a smart suit to the meeting.”
- “The injury smarted for a few minutes.”
ที่มาของคำ:
คำว่า “smart” มีที่มาจากภาษาอังกฤษโบราณ “smaert,” ซึ่งหมายถึง “เจ็บ” หรือ “ปวด” โดยใช้ในความรู้สึกที่เกี่ยวข้องกับการเจ็บปวดในร่างกาย หรือความรู้สึกทั่วไป นอกจากนี้ยังมีรากศัพท์เชื่อมโยงกับภาษานอร์สโบราณ “smerta” ที่หมายถึง “เจ็บ” เช่นกัน
การออกเสียง:
/smɑːrt/ (สมาร์ท)
คำเหมือน:
- Clever (ฉลาด)
- Stylish (มีสไตล์)
- Sharp (เฉียบแหลม)
คำตรงข้าม:
- Stupid (โง่)
- Unfashionable (ไม่ทันสมัย)
- Dull (ซึ่งเบื่อหน่ายหรือไม่ฉลาด)
คำว่า “smart” มีหลายความหมายและสามารถใช้ในหลายบริบท จึงเป็นคำที่มีความหลากหลายในการใช้งานในภาษาอังกฤษ
-
She is very smart in her studies.
เธอฉลาดมากในเรื่องการเรียนของเธอ. -
He made a smart decision to invest early.
เขาตัดสินใจอย่างชาญฉลาดในการลงทุนตั้งแต่เนิ่นๆ. -
The smart phone has many useful features.
สมาร์ทโฟนมีฟีเจอร์ที่มีประโยชน์มากมาย. -
They dressed smart for the party.
พวกเขาแต่งตัวได้อย่างเรียบร้อยสำหรับงานเลี้ยง. -
A smart person knows how to adapt to changes.
คนที่ฉลาดรู้ว่าต้องปรับตัวให้เข้ากับการเปลี่ยนแปลงอย่างไร.