ความหมายของ omnipotence
คำนิยาม
Omnipotence (ออม-นิ-พอ-เทนซ) หมายถึง สถานะหรือคุณลักษณะที่มีอำนาจหรือความสามารถในการทำทุกสิ่งทุกอย่าง ไม่มีข้อจำกัด ซึ่งมักใช้ในบริบทของพระเจ้าหรือสิ่งสูงสุดในหลายศาสนา โดยแสดงถึงอำนาจที่ไม่มีที่สิ้นสุดในการสร้างและทำลายหรือใดๆ ที่พระองค์ต้องการ
การใช้งาน
- ในทางศาสนา: หลายๆ ศาสนาเชื่อว่าพระเจ้านั้น omnipotent ซึ่งหมายความว่าพระองค์สามารถทำสิ่งใด ๆ ได้ตามต้องการ
- ในปรัชญา: ใช้เพื่อหารือเกี่ยวกับความขัดแย้งหรือคำถามที่เกี่ยวกับธรรมชาติของพระเจ้าและความสัมพันธ์ของพระองค์กับความชั่วร้าย
ที่มาของคำ
คำว่า “omnipotence” มาจากภาษาละติน “omnis” ซึ่งหมายถึง “ทั้งหมด” และ “potens” ซึ่งหมายถึง “มีอำนาจ” หรื “สามารถ”
การออกเสียง
- /ɑːmˈnɪpɪtəns/ (ออม-นิ-พอ-เทนซ)
คำเหมือน
- All-powerful
- Almighty
- Supreme power
คำตรงข้าม
- Impotence (ความไร้อำนาจ)
- Helplessness (ความไม่มีความช่วยเหลือ)
- Weakness (ความอ่อนแอ)
สรุป
Omnipotence เป็นคำที่มีความหมายเกี่ยวกับอำนาจสูงสุด ซึ่งเข้าใจได้ในหลายบริบท ทั้งในด้านศาสนาและทางปรัชญา นอกจากนี้ยังมีความสำคัญในการอภิปรายในเรื่องความศักดิ์สิทธิ์และความชั่วร้ายในโลกด้วย
-
The concept of omnipotence suggests that a deity can do anything.
- แนวคิดเรื่องอำนาจอนันต์หมายความว่าทรงอำนาจสามารถทำสิ่งใดก็ได้
-
Many religious texts describe the omnipotence of God.
- หลาย ๆ ข้อความทางศาสนาได้อธิบายเกี่ยวกับอำนาจอนันต์ของพระเจ้า
-
Some philosophers debate the implications of divine omnipotence.
- นักปรัชญาหลายคนถกเถียงเกี่ยวกับผลกระทบของอำนาจอนันต์ของพระเจ้า
-
Omnipotence can be a challenging concept to grasp.
- อำนาจอนันต์อาจเป็นแนวคิดที่เข้าใจได้ยาก
-
The story illustrates the paradox of omnipotence.
- เรื่องราวนี้แสดงให้เห็นถึงปริศนาของอำนาจอนันต์