ความหมายของ nonchalance
คำหลัก: Nonchalance
คำแปล (ไทย): ความเยือกเย็น, ความไม่สนใจ, ความเฉยเมย
คำจำกัดความ: Nonchalance หมายถึง สถานะของการไม่แสดงอารมณ์ความรู้สึกหรือไม่แสดงความสนใจในสิ่งรอบตัว โดยมักจะถูกมองว่าเป็นความเยือกเย็นหรือความไม่ใส่ใจต่อสถานการณ์ที่ควรจะมีปฏิกิริยาตอบสนอง โดยทั่วไปแล้วผู้ที่มีท่าที nonchalant จะมีลักษณะของความสงบเสงี่ยมและไม่เครียดแม้ว่าอาจมีสถานการณ์ที่ควรกังวลหรือวิตกกังวล
การใช้งาน: Nonchalance สามารถใช้เพื่ออธิบายพฤติกรรมของผู้คนในการตอบสนองต่อเหตุการณ์หรือสถานการณ์ที่มีความตึงเครียด การใช้ในประโยค เช่น “Despite the chaos around him, he maintained a sense of nonchalance.”
ที่มาของคำ: Nonchalance มาจากภาษาฝรั่งเศส “nonchalance” ซึ่งประกอบด้วยคำว่า “non” (ไม่) และ “chalant” (แสดงออกหรือมีความรู้สึก) คำนี้เริ่มใช้ในภาษาอังกฤษในช่วงต้นศตวรรษที่ 19
การออกเสียง: /ˌnɒn.ʃəˈlɑːns/
คำเหมือน:
- Indifference (ความไม่แยแส)
- Apathy (ความเฉยเมย)
- Disinterest (ความไม่สนใจ)
คำตรงข้าม:
- Concern (ความกังวล)
- Excitement (ความตื่นเต้น)
- Engagement (การมีส่วนร่วม)
โดยรวมแล้ว Nonchalance สื่อถึงการมีท่าทางที่ไม่ให้ความสำคัญหรือความกังวลเกินควรกับสถานการณ์ต่าง ๆ ที่อาจเรียกร้องการตอบสนองทางอารมณ์มากขึ้น.
-
His nonchalance in the face of danger surprised everyone.
- ความไม่ใส่ใจของเขาเมื่อเผชิญกับอันตรายทำให้ทุกคนประหลาดใจ
-
She handled the criticism with remarkable nonchalance.
- เธอจัดการกับคำวิจารณ์ด้วยความไม่ใส่ใจอย่างน่าทึ่ง
-
Despite the chaos around him, he maintained an air of nonchalance.
- แม้จะมีความยุ่งเหยิงรอบตัว เขายังคงมีท่าทางไม่ใส่ใจ
-
Her nonchalance during the interview made a positive impression.
- ความไม่ใส่ใจของเธอในระหว่างสัมภาษณ์สร้างความประทับใจที่ดี
-
He strolled into the meeting with a casual nonchalance.
- เขาเดินเข้าห้องประชุมด้วยความไม่ใส่ใจแบบสบาย ๆ