ความหมายของ mindfulness
คำว่า “Mindfulness”
การออกเสียง: /ˈmaɪndfəl.nəs/
คำจำกัดความ: Mindfulness หมายถึงการมีสติหรือความตระหนักรู้ในขณะนี้ โดยไม่ตัดสินหรือประเมินผล กล้าที่จะสังเกตความคิด ความรู้สึก และสิ่งแวดล้อมรอบตัวในปัจจุบันโดยไม่อยู่ภายใต้การรบกวนจากความวิตกกังวลเกี่ยวกับอดีตหรืออนาคต การฝึกฝน mindfulness ช่วยให้บุคคลสามารถมีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น ลดความเครียด และเพิ่มความสามารถในการตั้งสติเมื่อเผชิญกับสถานการณ์ต่างๆ
การใช้งาน: คำว่า mindfulness มักถูกนำมาใช้ในบริบทของการฝึกสมาธิ การบำบัดจิตใจ หรือการพัฒนาความเป็นอยู่ที่ดี มีการนำไปใช้ในกิจกรรมต่างๆ เช่น การฝึกสมาธิแบบพุทธ การฝึกจิตใจในองค์กร การพัฒนาทักษะทางอารมณ์ เป็นต้น
ที่มาของคำ: คำว่า mindfulness มาจากคำในภาษาอังกฤษว่า “mindful” ซึ่งหมายถึง “มีสติ” หรือ “ตระหนักรู้” โดยมีคำว่า “full” ที่หมายถึงการใช้หรือมีอยู่เต็มที่ จึงมีความหมายว่า “เต็มเปี่ยมด้วยสติ”
คำเหมือน:
- Awareness (การตระหนักรู้)
- Presence (การมีอยู่ในขณะ)
- Attention (ความสนใจ)
คำตรงข้าม:
- Carelessness (การไม่ใส่ใจ)
- Distractedness (การฟุ้งซ่าน)
- Forgetfulness (การลืมเลือน)
การฝึก mindfulness ถือว่าเป็นทักษะที่มีค่ามากในสังคมปัจจุบัน ช่วยให้บุคคลสามารถจัดการกับความเครียดและวุ่นวายได้ดียิ่งขึ้น โดยการนำไปใช้ในชีวิตประจำวันและการทำงาน
-
Practicing mindfulness can help reduce stress and anxiety.
การฝึกสติสามารถช่วยลดความเครียดและความวิตกกังวลได้ -
Mindfulness involves being present in the moment.
สติหมายถึงการอยู่กับปัจจุบันในขณะนั้น -
She uses mindfulness techniques to improve her focus.
เธอใช้เทคนิคการทำสมาธิเพื่อปรับปรุงสมาธิของเธอ -
The mindfulness meditation class was very relaxing.
ชั้นเรียนการทำสมาธิแบบมีสติทำให้รู้สึกผ่อนคลายมาก -
Mindfulness can enhance your overall well-being.
การมีสติสามารถเสริมสร้างความสุขโดยรวมของคุณได้