ความหมายของ kernel
คำว่า: Kernel
คำจำกัดความ:
คำว่า “kernel” หมายถึง ส่วนกลางหรือส่วนที่สำคัญของบางอย่าง เช่น เมล็ด, แกน, หรือส่วนที่จำเป็นของระบบ คำนี้มีการใช้งานในหลายบริบท เช่น ในวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์, สถิติ, และฟิสิกส์
การใช้งาน:
- ในวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์: Kernel หมายถึง ส่วนที่เป็นแกนหลักของระบบปฏิบัติการ ซึ่งจัดการทรัพยากรของคอมพิวเตอร์และให้บริการกับโปรแกรมอื่น ๆ
- ในสถิติ: Kernel refers to a function used in kernel density estimation, which is used to estimate the probability density function of a random variable.
- ในการทำอาหาร: Kernel หมายถึง เมล็ดข้าว, ถั่ว, หรืออาหารอื่น ๆ ที่มีรูปร่างเป็นเมล็ด
ที่มาของคำ:
“Kernel” มาจากภาษาอังกฤษโบราณ “cyrnel” ซึ่งหมายถึงเมล็ดหรือส่วนที่สำคัญซึ่งมีต้นกำเนิดมาจากภาษาละตินว่า “cereolus” ที่แปลว่า “เมล็ด”
การออกเสียง:
/ˈkɜrnəl/ (เคอ-เนิล)
คำเหมือน:
- Core (แกน)
- Nucleus (นิวเคลียส)
- Seed (เมล็ด)
คำตรงข้าม:
- Shell (เปลือก)
- Surface (พื้นผิว)
-
The kernel of the corn was sweet and juicy.
เมล็ดข้าวโพดมีรสหวานและฉ่ำน้ำ -
The computer program crashed because of a problem in the kernel.
โปรแกรมคอมพิวเตอร์หยุดทำงานเนื่องจากมีปัญหาในเคอร์เนล -
He found a small kernel of truth in the lies.
เขาพบเมล็ดของความจริงเล็กๆ ในคำโกหก -
The kernel of the idea was brilliant and innovative.
แกนหลักของแนวคิดนั้นยอดเยี่ยมและสร้างสรรค์ -
The scientist studied the genetic material found in the plant kernel.
นักวิทยาศาสตร์ศึกษาเนื้อหาทางพันธุกรรมที่พบในเมล็ดพ植物