ความหมายของ impostor
คำว่า “impostor”
คำจำกัดความ: Impostor หมายถึง บุคคลที่ปลอมตัวหรือเสแสร้งเพื่อหลอกลวงหรือเข้าถึงสิ่งต่าง ๆ โดยพยายามทำให้ผู้อื่นเชื่อว่าเขาเป็นคนที่เขาไม่ได้เป็น เช่น การอ้างตัวเป็นผู้มีอำนาจหรือผู้เชี่ยวชาญในสาขาใดสาขาหนึ่งในขณะที่จริง ๆ แล้วไม่มีคุณสมบัตินั้น
การใช้งาน:
- “He felt like an impostor in his new job, as he believed he didn’t deserve the position.”
- “The impostor tricked many people into believing he was a successful businessman.”
ที่มาของคำ: คำว่า “impostor” มาจากภาษาฝรั่งเศส “imposteur” ซึ่งหมายถึง “ผู้ปลอมตัว” หรือ “ผู้หลอกลวง” และมีต้นกำเนิดจากภาษาละติน “imponere” หมายถึง “วางไว้” หรือ “ทำให้เกิดขึ้น” โดยมีความหมายในเชิงลบเกี่ยวกับการหลอกลวงและการแสดงบทบาทที่ไม่แท้จริง
การออกเสียง: /ɪmˈpɑːstər/ (อิม-พอส-เตอร์)
คำเหมือน:
- Fraud (การหลอกลวง)
- Pretender (ผู้แสร้งทำ)
- Charlatan (ผู้หลอกลวง)
คำตรงข้าม:
- Authentic (ซึ่งแท้จริง)
- Genuine (ซึ่งเป็นของแท้)
โดยรวมแล้ว คำว่า “impostor” มีนัยสำคัญถึงสิ่งของหรือบุคคลที่แสร้งทำเพื่อหลอกลวงบุคคลอื่น ทำให้เกิดความเข้าใจผิดเกี่ยวกับตัวตนหรือคุณสมบัติของตนเอง
-
He felt like an impostor at the prestigious conference.
เขารู้สึกเหมือนเป็นผู้ปลอมแปลงในการประชุมที่มีชื่อเสียง -
She was terrified that everyone would discover she was an impostor.
เธอกลัวว่าทุกคนจะค้นพบว่าเธอเป็นผู้ปลอมแปลง -
The impostor managed to deceive many people at the event.
ผู้ปลอมแปลงสามารถหลอกลวงผู้คนมากมายที่งานนั้นได้ -
The detective worked hard to uncover the impostor among the guests.
นักสืบทำงานหนักเพื่อตามหาผู้ปลอมแปลงในหมู่แขก -
Being an impostor can lead to severe consequences if caught.
การเป็นผู้ปลอมแปลงสามารถส่งผลให้เกิดผลร้ายแรงหากถูกจับได้