ความหมายของ hum
คำหลัก: hum
คำจำกัดความ: “Humm” หมายถึงการสร้างเสียงที่มีลักษณะเป็นเสียงต่ำเป็นจังหวะหรือเสียงนุ่มๆ ซึ่งทำโดยการสั่นสะเทือนของลำคอและปาก อาจทำโดยการสูดลมหรือการใช้ลมผ่านช่องเสียง โดยทั่วไปแล้วการ hum จะใช้เพื่อแสดงความพอใจหรือการระลึกถึงเพลงต่างๆ หรือมันอาจเกี่ยวข้องกับการสร้างเสียงแบบไม่เป็นทางการในสถานการณ์ต่างๆ
การใช้งาน:
- ใช้ในประโยค: “She was humming her favorite tune while cleaning the house.” (เธอกำลัง hum ทำนองเพลงที่เธอชอบขณะทำความสะอาดบ้าน)
ที่มาของคำ: คำว่า “hum” มีต้นกำเนิดมาจากภาษาอังกฤษเก่า “hum” ซึ่งหมายถึงเสียงสั่นสะเทือน ฐานการใช้งานอาจเกี่ยวข้องกับภาษาอื่นๆ ที่มีความหมายคล้ายกันในบริบทของการสร้างเสียง
การออกเสียง: / hʌm /
คำเหมือน (Synonyms):
- Murmur (เสียงกระซิบ)
- Buzz (เสียงหึ่ง)
คำตรงข้าม (Antonyms):
- Shout (ตะโกน)
- Silence (เงียบ)
การเข้าใจความหมายและการใช้งานของคำว่า “hum” ช่วยให้เราสามารถนำไปใช้ในสถานการณ์ที่หลากหลาย เนื่องจากมันสามารถแสดงออกถึงอารมณ์ที่แตกต่างกันได้.
-
He began to hum his favorite song.
เขาเริ่มฮัมเพลงโปรดของเขา -
She likes to hum while she works.
เธอชอบฮัมขณะที่ทำงาน -
Can you hum the melody for me?
คุณสามารถฮัมทำนองให้ฉันฟังได้ไหม? -
I often hum when I’m in a good mood.
ฉันมักจะฮัมเมื่อฉันอยู่ในอารมณ์ดี -
The baby started to hum softly in her crib.
ทารกเริ่มฮัมเบาๆ ในเปลของเธอ