ความหมายของ horizon
คำหลัก: Horizon
คำจำกัดความ:
Horizon หมายถึง เส้นที่แสดงขอบเขตของสิ่งที่มองเห็นได้จากที่ใดที่หนึ่ง โดยที่มักจะเป็นเส้นที่พบระหว่างพื้นดินและท้องฟ้าในลักษณะกว้างไกล นอกจากนี้ยังสามารถหมายถึงขอบเขตหรือแนวทางในการคิด, ความเข้าใจ หรือประสบการณ์ในเชิงนามธรรม เช่น “horizon of understanding” (ขอบเขตของความเข้าใจ)
การใช้งาน:
- “We watched the sunset on the horizon.” (เราดูพระอาทิตย์ตกบนขอบฟ้า)
- “She has a broad horizon of knowledge in science.” (เธอมีขอบเขตความรู้ที่กว้างในวิทยาศาสตร์)
ที่มาของคำ:
คำว่า “horizon” มาจากภาษากรีก “horizōn” ที่แปลว่า “การแบ่งแยก” หรือ “การกำหนดขอบเขต” มาจากคำว่า “horizō” ซึ่งหมายถึง “กำหนดขอบเขต”
การออกเสียง:
/ həˈraɪ.zən / (ฮะ-ไร-เซิน)
คำเหมือน:
- Skyline (เส้นขอบฟ้า) - ใช้เพื่อบรรยายเส้นขอบที่แตกต่างกันซึ่งสามารถมองเห็นได้ เช่น ตึกสูง
- Boundary (ขอบเขต) - ใช้ในความหมายของการจำกัดหรือแบ่งเขตในเชิงพื้นที่
คำตรงข้าม:
- Center (ศูนย์กลาง) - เป็นจุดที่ตรงข้ามกับขอบเขตที่ไกลออกไป
- Interior (ภายใน) - ใช้เพื่อบรรยายสิ่งที่อยู่ในขอบเขต ไม่ใช่ที่ขอบเขตหรือตรงข้ามกับขอบฟ้า
การเข้าใจคำว่า “horizon” ทำให้เราสามารถสื่อสารความหมายในเชิงภาพและนามธรรมได้ดียิ่งขึ้น โดยเฉพาะเมื่อพูดถึงมุมมองและความคิดต่าง ๆ ในชีวิตประจำวันของเรา
-
The sun slowly set below the horizon, painting the sky in vibrant colors.
พระอาทิตย์ค่อยๆ ตกอยู่ต่ำกว่าเส้นขอบฟ้า ทำให้ท้องฟ้ามีสีสันสดใส -
From the hilltop, we could see the horizon stretching endlessly.
จากยอดเขา เราสามารถมองเห็นเส้นขอบฟ้าที่ยาวออกไปไม่มีที่สิ้นสุด -
As I gazed at the horizon, I felt a sense of peace wash over me.
เมื่อฉันมองไปที่เส้นขอบฟ้า ฉันรู้สึกถึงความสงบที่หลั่งไหลเข้ามา -
The ship sailed toward the horizon, disappearing from view.
เรือแล่นไปทางเส้นขอบฟ้า จนหายไปจากสายตา -
At dawn, the horizon was illuminated with the first light of day.
ที่รุ่งสาง เส้นขอบฟ้าถูกส่องสว่างด้วยแสงแรกของวัน