ความหมายของ homeless
คำหลัก: Homeless
คำจำกัดความ: Homeless หมายถึง การไม่มีที่อยู่อาศัย หรือไม่มีบ้านที่เป็นที่ตั้งถาวร บุคคลที่ตกอยู่ในสถานการณ์นี้มักไม่มีที่พักอาศัยที่ปลอดภัยและเหมาะสม อาจอาศัยอยู่ในที่สาธารณะ เช่น สวนสาธารณะ สถานีรถไฟ หรือตามท้องถนน
การใช้งาน: คำว่า “homeless” มักจะใช้เป็นคำคุณศัพท์เพื่ออธิบายสถานะของบุคคลหรือชุมชนที่ไม่มีที่พักอาศัยที่แน่นอน เช่น
- “There are many homeless people in the city.” (มีคนไร้บ้านจำนวนมากในเมือง)
ที่มาของคำ: คำว่า “homeless” มาจากคำว่า “home” (บ้าน) และคำปฏิเสธ “less” (ไม่มี) เมื่อรวมกันจึงหมายถึง “ไม่มีบ้าน”
การออกเสียง: /ˈhoʊm.ləs/ (โฮม-เลส)
คำเหมือน:
- Unhoused
- Displaced
- Vagabond (ในบางบริบท)
คำตรงข้าม:
- Housed (มีบ้าน)
- Settled (มีบ้านที่ตั้งถาวร)
สรุป: คำว่า “homeless” ใช้เพื่ออธิบายสถานการณ์ของบุคคลที่ขาดแคลนที่อยู่อาศัยที่เหมาะสม มักถูกใช้ในบริบทที่เกี่ยวข้องกับปัญหาสังคมและความไม่เท่าเทียมในชีวิต การช่วยเหลือและให้การสนับสนุนแก่คนไร้บ้านจึงเป็นเรื่องสำคัญในสังคมปัจจุบัน
-
The city has launched a new initiative to support the homeless.
เมืองได้เริ่มโครงการใหม่เพื่อสนับสนุนผู้ไร้บ้าน. -
Many homeless people struggle to find basic necessities.
ผู้ไร้บ้านหลายคนต้องต่อสู้หาโภคภัณฑ์พื้นฐาน. -
The organization provides shelter for the homeless during winter.
องค์กรนี้จัดหาที่พักให้กับผู้ไร้บ้านในช่วงฤดูหนาว. -
It’s heartbreaking to see so many homeless animals in the streets.
มันเจ็บปวดใจที่เห็นสัตว์ไร้บ้านมากมายอยู่บนถนน. -
Volunteers are working hard to help the homeless in our community.
อาสาสมัครกำลังทำงานหนักเพื่อช่วยเหลือผู้ไร้บ้านในชุมชนของเรา.