ความหมายของ history
คำหลัก: History
คำอ่าน: /ˈhɪstəri/
คำจำกัดความ: History (ประวัติศาสตร์) หมายถึง การศึกษาหรือบันทึกเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในอดีต รวมถึงการวิเคราะห์และการตีความเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่มีความสำคัญต่อมนุษยชาติ มันเป็นสาขาวิชาที่มุ่งเน้นการสะสม ข้อมูลจากหลักฐานที่มีอยู่ เช่น เอกสาร โบราณวัตถุ และคำบอกเล่าจากบุคคลเพื่อสร้างความเข้าใจเกี่ยวกับการพัฒนาของสังคม วัฒนธรรม และเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในอดีต
การใช้งาน:
- History is important for understanding the present. (ประวัติศาสตร์มีความสำคัญต่อการเข้าใจปัจจุบัน)
- They studied ancient history in school. (พวกเขาศึกษาประวัติศาสตร์โบราณที่โรงเรียน)
ที่มาของคำ: คำว่า “history” มาจากภาษากรีกโบราณ “historía” ซึ่งหมายถึง “การสืบสวน” หรือ “การเรียนรู้ผ่านการสอบถาม” คำนี้ถูกนำมาใช้ในภาษาอังกฤษในช่วงกลางศตวรรษที่ 14
คำเหมือน:
- Chronology (เหตุการณ์ตามลำดับเวลา)
- Record (บันทึก)
- Narrative (เรื่องราว)
คำตรงข้าม:
- Present (ปัจจุบัน)
- Future (อนาคต)
สรุป:
คำว่า “history” หมายถึงการศึกษาหรือการบันทึกเหตุการณ์ในอดีตที่มีความสำคัญต่อความเข้าใจในปัจจุบัน มันเป็นศาสตร์ที่ช่วยเชื่อมโยงระหว่างอดีต ปัจจุบัน และอนาคต ผ่านการวิเคราะห์และการตีความข้อมูลที่มีอยู่
-
English: History teaches us valuable lessons about the past.
Thai: ประวัติศาสตร์สอนเราเกี่ยวกับบทเรียนที่มีค่าเกี่ยวกับอดีต -
English: I love reading about ancient history.
Thai: ฉันชอบอ่านเกี่ยวกับประวัติศาสตร์โบราณ -
English: The history of Thailand is rich and diverse.
Thai: ประวัติศาสตร์ของประเทศไทยมีความหลากหลายและมีความสำคัญ -
English: Many events in history have shaped our present.
Thai: เหตุการณ์หลายอย่างในประวัติศาสตร์ได้หล่อหลอมปัจจุบันของเรา -
English: She is studying history at university.
Thai: เธอกำลังศึกษาประวัติศาสตร์ที่มหาวิทยาลัย