ความหมายของ hi-tech

คำหลัก: hi-tech

ความหมาย:
คำว่า “hi-tech” เป็นคำย่อจาก “high technology” หมายถึง เทคโนโลยีขั้นสูง ซึ่งหมายถึงการใช้เทคโนโลยีที่ทันสมัยและมีความก้าวหน้าในด้านต่าง ๆ เช่น อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์, ซอฟต์แวร์, และนวัตกรรมทางเทคโนโลยีที่ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการทำงาน ลดค่าใช้จ่าย หรือพัฒนาคุณภาพชีวิต

การใช้งาน:
คำนี้มักใช้เพื่อบรรยายผลิตภัณฑ์หรือบริการที่มีเทคโนโลยีล้ำสมัย เช่น

• “The new smartphone is a hi-tech device with advanced features.”
• “Companies in the hi-tech industry are rapidly evolving.”

ที่มาของคำ:
คำว่า “hi-tech” เริ่มใช้ในปลายทศวรรษที่ 1970 โดยมีรากศัพท์จากภาษาอังกฤษแบบ “high” (สูง) และ “technology” (เทคโนโลยี) ซึ่งในช่วงนั้นเกิดการพัฒนาทางเทคโนโลยีอย่างรวดเร็ว เช่น คอมพิวเตอร์และอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์

การออกเสียง:
/haɪ tɛk/

คำเหมือน:

• High-tech
• Advanced technology
• Cutting-edge technology

คำตรงข้าม:

• Low-tech
• Basic technology
• Old technology

คำว่า “hi-tech” จึงเป็นคำที่เน้นความทันสมัยและนวัตกรรมในโลกยุคปัจจุบัน และถูกใช้ในหลายบริบททั้งในทางธุรกิจ, วิทยาศาสตร์, และการใช้ชีวิตประจำวัน.

1. The new smartphone is equipped with hi-tech features.
   สมาร์ทโฟนใหม่มีฟีเจอร์ไฮเทค

2. This hi-tech factory uses robots for production.
   โรงงานไฮเทคนี้ใช้หุ่นยนต์ในการผลิต

3. She works at a hi-tech company specializing in software development.
   เธอทำงานที่บริษัทไฮเทคที่เชี่ยวชาญด้านการพัฒนาซอฟต์แวร์

4. Hi-tech gadgets are becoming essential in our daily lives.
   อุปกรณ์ไฮเทคกลายเป็นสิ่งจำเป็นในชีวิตประจำวันของเรา

5. The hi-tech solutions provided by the team increased efficiency.
   โซลูชันไฮเทคที่ทีมเสนอช่วยเพิ่มประสิทธิภาพ

ยกระดับภาษาอังกฤษของคุณด้วยวิดีโอ YouTube. Tombik.com