ความหมายของ genotype
Genotype (เจโนไทป์)
ความหมาย: Genotype หมายถึง ชุดของยีนที่อยู่ใน DNA ของสิ่งมีชีวิต โดยเป็นตัวกำหนดลักษณะทางพันธุกรรม และบทบาทในการสร้างลักษณะทางกายภาพหรือฟีโนไทป์ของสิ่งมีชีวิตนั้น ๆ เจโนไทป์สามารถมีผลต่อคุณสมบัติทางชีววิทยา เช่น สีตา ความสูง หรือความต้านทานต่อโรค
การใช้งาน: คำว่า “genotype” มักจะถูกใช้ในบริบทของชีววิทยาและการศึกษาเกี่ยวกับพันธุศาสตร์ เพื่ออธิบายถึงโครงสร้างพันธุกรรมของสิ่งมีชีวิต ซึ่งแตกต่างจากฟีโนไทป์ (phenotype) ที่เป็นลักษณะที่มองเห็นได้และถูกกำหนดด้วยทั้งเซลล์เจโนไทป์และสิ่งแวดล้อม
ที่มาของคำ: คำว่า “genotype” มาจากการรวมกันของสองคำ คือ “geno-” ซึ่งมาจากภาษากรีก “genos” แปลว่าชนิดหรือกลุ่ม และ “-type” ที่หมายถึงรูปแบบหรือประเภท
การออกเสียง: /ˈdʒɛnətaɪp/
คำเหมือน:
- Genetic makeup
- Genetic constitution
คำตรงข้าม:
- Phenotype (ฟีโนไทป์)
-
The study focused on the relationship between genotype and phenotype.
การศึกษาเน้นความสัมพันธ์ระหว่างจีโนไทป์และฟีโนไทป์ -
Different genotypes can lead to varying traits in organisms.
จีโนไทป์ที่แตกต่างกันสามารถนำไปสู่ลักษณะที่แตกต่างกันในสิ่งมีชีวิต -
Researchers are analyzing the genotype of the plant species.
นักวิจัยกำลังวิเคราะห์จีโนไทป์ของสายพันธุ์พืช -
The patient’s genotype was determined to guide treatment options.
จีโนไทป์ของผู้ป่วยถูกกำหนดเพื่อแนะนำตัวเลือกการรักษา -
Understanding genotype is crucial for genetic counseling.
การเข้าใจจีโนไทป์เป็นสิ่งสำคัญสำหรับการให้คำปรึกษาทางพันธุกรรม