ความหมายของ fatigue
คำหลัก: Fatigue
คำจำกัดความ: Fatigue หมายถึง ความอ่อนล้า หรือความเหนื่อยล้า ซึ่งอาจเกิดขึ้นจากการทำงานหนัก, การออกกำลังกาย, หรือความเครียดทางจิตใจ ความรู้สึกนี้อาจส่งผลต่อประสิทธิภาพการทำงานและสามารถนำไปสู่อาการที่มากขึ้น เช่น นอนไม่หลับหรือหงุดหงิดได้
การใช้งาน:
- “After working for twelve hours straight, I felt an overwhelming sense of fatigue.” (หลังจากทำงานติดต่อกันเป็นเวลาสิบสองชั่วโมง ฉันรู้สึกอ่อนล้าอย่างมาก)
- “Mental fatigue can affect your concentration and decision-making ability.” (ความเหนื่อยล้าทางจิตใจสามารถส่งผลต่อสมาธิและความสามารถในการตัดสินใจของคุณ)
ที่มาของคำ: Fatigue มาจากภาษาฝรั่งเศสคำว่า “fatigue” ซึ่งแปลว่า “การทำให้เหนื่อย” หรือ “การทำให้เหนื่อยล้า” และมีรากศัพท์จากภาษาละติน “fatigare” ที่แปลว่า “ทำให้เหนื่อย”
การออกเสียง: /fəˈtiːɡ/ (ฟะ-ที-ก)
คำเหมือน:
- Weariness (ความเหนื่อยล้า)
- Tiredness (ความอ่อนเพลีย)
- Exhaustion (ความเหน็ดเหนื่อย)
คำตรงข้าม:
- Energy (พลังงาน)
- Vitality (ความมีชีวิตชีวา)
- Invigoration (การทำให้สดชื่น)
คำนี้มักถูกใช้ในหนังสือการแพทย์หรือในการอภิปรายเกี่ยวกับสุขภาพ และมีความสำคัญในด้านจิตวิทยาและการทำงานที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการทำงานของบุคคล
-
After a long day at work, I felt a deep sense of fatigue.
หลังจากวันทำงานที่ยาวนาน ฉันรู้สึกอ่อนเพลียเป็นอย่างมาก. -
The athlete’s fatigue was evident after running the marathon.
ความอ่อนเพลียของนักกีฬาเห็นได้ชัดหลังจากวิ่งมาราธอน. -
Lack of sleep can lead to mental and physical fatigue.
การนอนหลับไม่เพียงพอสามารถนำไปสู่อาการอ่อนเพลียทั้งทางจิตใจและร่างกาย. -
She decided to take a break to recover from her fatigue.
เธอตัดสินใจหยุดพักเพื่อฟื้นฟูจากอาการอ่อนเพลีย. -
Chronic fatigue syndrome can affect anyone, regardless of age.
อาการอ่อนเพลียเรื้อรังสามารถส่งผลกระทบต่อใครก็ได้ โดยไม่คำนึงถึงอายุ.