ความหมายของ faceless

คำว่า: Faceless

คำจำกัดความ: “Faceless” หมายถึง การไม่มีใบหน้า หรือไม่มีลักษณะเฉพาะที่ทำให้สามารถระบุหรือรู้จักได้ มักใช้ในบริบทที่เกี่ยวกับการขาดตัวตนหรือการถูกมองข้ามในสังคม เช่น บุคคลที่ไม่มีชื่อเสียง หรือลักษณะการทำงานที่ไม่มีการเปิดเผยตัวตน

การใช้งาน: คำนี้สามารถใช้ในหลายบริบท เช่น:

• ศิลปะหรือวรรณกรรม: ใช้บรรยายตัวละครหรือบุคคลที่ไม่มีเอกลักษณ์
• สังคม: อาจอธิบายถึงบุคคลที่ถูกมองข้ามในสังคม หรืองานที่ไม่จำเป็นต้องเปิดเผยตัวตนของผู้ทำ
• เทคโนโลยี: อาจสื่อถึงผู้ใช้ที่ไม่แสดงตัวตนในโลกออนไลน์

ที่มาของคำ: คำว่า “faceless” มาจากการรวมกันของ “face” (ใบหน้า) และ “less” (ไม่มี) ซึ่ง “face” มาจากภาษาละติน “facies” หมายถึง รูปหน้า หรือลักษณะภายนอก

การออกเสียง: /ˈfeɪsləs/

คำเหมือน:

• Anonymous (ไม่มีชื่อ)
• Unidentified (ไม่ระบุชื่อ)
• Unnoticed (ไม่ถูกสังเกต)

คำตรงข้าม:

• Identifiable (สามารถระบุได้)
• Notable (โดดเด่น)
• Noticed (ถูกสังเกต)

คำว่า “faceless” มักใช้เพื่อบ่งชี้ถึงการขาดความหมายหรือความเชื่อมโยงทางสังคม ซึ่งเป็นแนวคิดที่น่าสนใจในการวิเคราะห์บทบาทของบุคคลในสังคมปัจจุบัน

1. The faceless crowd moved slowly through the busy street.
   กลุ่มคนที่ไม่มีหน้าเคลื่อนที่ช้าๆ ผ่านถนนที่พลุกพล่าน

2. He felt lost in the faceless society where no one knew his name.
   เขารู้สึกเหมือนหลงอยู่ในสังคมที่ไม่มีหน้า ซึ่งไม่มีใครรู้จักชื่อของเขา

3. The artist painted a faceless figure to represent anonymity.
   ศิลปินวาดรูปคนที่ไม่มีหน้าเพื่อเป็นตัวแทนของความไม่ปรากฏชื่อ

4. She posted a faceless photo online to maintain her privacy.
   เธอโพสต์รูปถ่ายที่ไม่มีหน้าลงออนไลน์เพื่อรักษาความเป็นส่วนตัว

5. The faceless voice on the phone gave her instructions.
   เสียงที่ไม่มีหน้าบนโทรศัพท์ให้คำแนะนำเธอ

ยกระดับภาษาอังกฤษของคุณด้วยวิดีโอ YouTube. Tombik.com