ความหมายของ edict

Edict (คำอ่าน: อีดิกต์)

คำจำกัดความ: Edict หมายถึง ข้อประกาศหรือคำสั่งที่ออกโดยผู้มีอำนาจ ซึ่งมีผลบังคับใช้ในทางกฎหมายหรือทางการ เช่น ราชกิจจานุเบกษาหรือคำสั่งจากรัฐบาล มักจะใช้ในการสั่งการหรือตั้งกฎระเบียบต่างๆ ที่ประชาชนต้องปฏิบัติตาม

การใช้งาน:

• “The king issued an edict to enforce the new law.” (พระราชาทรงออกพระราชกฤษฎีกาเพื่อบังคับใช้กฎหมายใหม่)
• “An edict prohibiting gatherings was announced during the pandemic.” (มีการประกาศคำสั่งห้ามการชุมนุมในช่วงการแพร่ระบาด)

ที่มาของคำ: คำว่า “edict” มาจากภาษาละติน “edictum” ซึ่งหมายถึง “ที่ถูกประกาศ” มาจากคำว่า “edicere” ที่หมายถึง “ประกาศ” หรือ “กล่าว” ซึ่งประกอบด้วย “e-” (ออกไป) และ “dicere” (พูด)

การออกเสียง: /ˈiː.dɪkt/

คำเหมือน (Synonyms):

• Decree (ประกาศ)
• Announcement (การประกาศ)
• Order (คำสั่ง)

คำตรงข้าม (Antonyms):

• Repeal (การยกเลิก)
• Rescind (การเพิกถอน)
• Nullification (การทำให้เป็นโมฆะ)

คำว่า “edict” จึงมีความหมายลึกซึ้งเกี่ยวกับการสั่งการและการปกครองที่มีอำนาจเบื้องหลังการประกาศนั้น ๆ

1. The king issued an edict to improve the nation’s education system.
   พระเจ้าประกาศคำสั่งเพื่อปรับปรุงระบบการศึกษาในประเทศ

2. The mayor’s edict required all businesses to close by 10 PM.
   คำสั่งของนายกเทศมนตรีกำหนดให้ธุรกิจทุกแห่งปิดโดย 22.00 น.

3. The royal edict was announced during the ceremony, surprising many attendees.
   คำสั่งของพระราชาได้รับการประกาศในระหว่างพิธี ทำให้ผู้เข้าร่วมหลายคนแปลกใจ

4. She followed the edict, ensuring that everyone in her team was compliant.
   เธอปฏิบัติตตามคำสั่งเพื่อให้แน่ใจว่าทุกคนในทีมของเธอปฏิบัติตาม

5. The government’s edict on environmental protection sparked widespread debate.
   คำสั่งของรัฐบาลเกี่ยวกับการปกป้องสิ่งแวดล้อมก่อให้เกิดการถกเถียงอย่างกว้างขวาง