ความหมายของ eaves
คำว่า “eaves”
คำจำกัดความ
“Eaves” หมายถึง ขอบชายคาหรือชายหลังคาของอาคารที่ยื่นออกไปจากผนังหลัก โดยทั่วไปหมายถึงพื้นที่ที่น้ำฝนจะไหลตกรอบๆ โมเดลของอาคาร เพื่อป้องกันน้ำฝนไม่ให้ตกลงบนผนังหรือพื้นที่ด้านล่าง.
การใช้งาน
“Eaves” มักใช้ในบริบททางสถาปัตยกรรมและการก่อสร้าง เช่น:
- The eaves of the roof protect the walls from rainwater.
- The house features decorative eaves that enhance its aesthetic appeal.
ที่มาของคำ
คำว่า “eaves” มาจากภาษาอังกฤษโบราณ “ēave” ซึ่งหมายถึง ขอบชายคาหรือชายหลังคา โดยมีรากจากภาษากรีกโบราณ “epe,” ซึ่งสื่อถึงการยื่นออกไป.
การออกเสียง
/e̱vz/ หรือ [ivz] (ใน IPA - International Phonetic Alphabet)
คำเหมือน
- Eave (การใช้เป็นเอกพจน์: eave ก็ใช้ได้ในความหมายเดียวกัน แต่หมายถึงชายคาเพียงอันเดียว)
- Canopy (ตามบริบทที่เฉพาะเจาะจง เช่น หลังคาที่ทำเข้ามุม)
คำตรงข้าม
- Eave-less (ไม่มีชายคา, หมายถึงอาคารที่ไม่มีส่วนยื่นของชายคาออกมา)
การเข้าใจและการใช้คำว่า “eaves” สำคัญในงานด้านสถาปัตยกรรมและการประเมินทั่วไปของรูปแบบอาคารต่างๆ.
-
The rain poured off the eaves of the house.
- ฝนตกจากชายคาของบ้าน
-
We sat under the eaves to avoid getting wet.
- พวกเรานั่งอยู่ใต้ชายคาเพื่อหลีกเลี่ยงการเปียก
-
The birds built a nest in the eaves of the roof.
- นกสร้างรังที่ชายคาของหลังคา
-
There were icicles hanging from the eaves in winter.
- มีน้ำแข็งห้อยจากชายคาในฤดูหนาว
-
The old wooden eaves were in need of repair.
- ชายคาไม้เก่าๆ ต้องการการซ่อมแซม