ความหมายของ dyslexia
Dyslexia (ดิสเล็กเซีย)
คำจำกัดความ:
Dyslexia เป็นความผิดปกติทางการเรียนรู้ที่มีผลต่อความสามารถในการอ่าน เขียน และสะกดคำ บุคคลที่มีภาวะนี้มักมีปัญหาในการเชื่อมต่อเสียงที่มีอยู่ในภาษา (phonemes) กับตัวอักษร ทำให้ทำงานกับตัวหนังสือได้ยากกว่า ผู้ที่มีดิสเล็กเซียปกติจะมีปัญหาน้อยในด้านสติปัญญา แต่จะพบอุปสรรคในการประมวลผลภาษาอย่างแท้จริง
การใช้งาน:
คำนี้ใช้เมื่อพูดถึงผู้ที่มีความยากลำบากในการอ่านและเขียน เช่น “เขามีดิสเล็กเซีย ทำให้การเรียนรู้ภาษาอังกฤษเป็นเรื่องท้าทายสำหรับเขา”
ที่มาของคำ:
คำว่า dyslexia มาจากภาษากรีก “dys” (แปลว่า ยาก หรือมีปัญหา) และ “lexis” (แปลว่า คำ หรือภาษา) ซึ่งรวมกันได้หมายถึง “มีปัญหาในการใช้คำ”
การออกเสียง:
/ˌdɪsˈlɛk.si.ə/
คำเหมือน:
- Reading disorder (ความผิดปกติในการอ่าน)
- Learning disability (ความพิการทางการเรียนรู้)
คำตรงข้าม:
คำที่ไม่ตรงข้ามโดยตรง แต่สามารถใช้ในบริบทของการอ่านอย่างถูกต้องคือ:
- Literacy (ความสามารถในการอ่านและเขียน)
เพิ่มเติม:
ผู้ที่มีดิสเล็กเซียอาจมีความสามารถที่โดดเด่นในด้านอื่น ๆ เช่น ความคิดสร้างสรรค์และทักษะการแก้ปัญหา แม้ว่าอาจต้องเผชิญกับความท้าทายในการอ่านและการเขียนในชีวิตประจำวัน.
-
Many children with dyslexia struggle with reading.
เด็กหลายคนที่มีภาวะดิสเล็กเซียมีปัญหาในการอ่าน. -
Dyslexia is a common learning difference that affects literacy.
ภาวะดิสเล็กเซียเป็นความแตกต่างในการเรียนรู้ที่พบได้บ่อยซึ่งมีผลต่อการอ่านและเขียน. -
Teachers can provide additional support to students with dyslexia.
ครูสามารถให้การสนับสนุนเพิ่มเติมแก่เด็กนักเรียนที่มีภาวะดิสเล็กเซีย. -
Early diagnosis of dyslexia can help improve a child’s learning experience.
การวินิจฉัยภาวะดิสเล็กเซียในระยะเริ่มต้นสามารถช่วยปรับปรุงประสบการณ์การเรียนรู้ของเด็ก. -
With the right strategies, individuals with dyslexia can succeed academically.
ด้วยกลยุทธ์ที่เหมาะสม บุคคลที่มีภาวะดิสเล็กเซียสามารถประสบความสำเร็จด้านการศึกษา.