ความหมายของ dum

คำว่า “dum”

การออกเสียง: /dʌm/

คำจำกัดความ:

1. เป็นคำคุณศัพท์ (adjective) มีความหมายว่า “โง่” หรือ “ไม่ฉลาด” (stupid, foolish) ใช้เพื่อบรรยายบุคคลหรือการกระทำที่ไม่แสดงถึงปัญญาหรือความคิดที่ดี
2. ใช้เป็นคำเสริม (slang) ในเชิงลบที่บ่งบอกถึงความรู้สึกไม่พอใจหรือความรำคาญ เช่น “This movie is so dum!” (หนังเรื่องนี้มันโง่มาก!)
3. มีความหมายอื่นในบางบริบท เช่นในคำว่า “dum-dum” ที่หมายถึงลูกกระสุนที่มีการออกแบบเพื่อนำไปใช้ในทางที่ร้ายแรง

การใช้งาน:

• “I felt so dum for forgetting her birthday.”
• “Don’t be dum; think before you act.”

ที่มาของคำ: คำว่า “dum” มาจากภาษาอังกฤษโบราณและการใช้คำนี้เพื่อบ่งบอกถึงความไม่ฉลาดเริ่มมีขึ้นในช่วงศตวรรษที่ 19

คำเหมือน (Synonyms):

• Stupid
• Foolish
• Silly
• Dull

คำตรงข้าม (Antonyms):

• Intelligent
• Smart
• Wise
• Clever

หมายเหตุ:

คำว่า “dum” อาจมีการใช้ในบริบทที่แตกต่างกันในทางสแลง ควรใช้ด้วยความระมัดระวังเพื่อหลีกเลี่ยงการเข้าใจผิดหรือการทำร้ายความรู้สึกของผู้อื่น.

1. The soup is too dum for my taste.

   • ซุปนี้มันเข้มข้นเกินไปสำหรับรสนิยมของฉัน

2. I love how dum the flavors are in this dish.

   • ฉันชอบรสชาติที่เข้มข้นในจานนี้

3. Can you make the sauce less dum?

   • คุณสามารถทำซอสนี้ให้มีความเข้มข้นน้อยลงได้ไหม

4. The dum texture of the cake was delightful.

   • เนื้อเค้กที่เข้มข้นนั้นอร่อยมาก

5. She prefers a dum coffee over a mild one.

   • เธอชอบกาแฟที่เข้มข้นมากกว่ากาแฟที่อ่อนกว่า