ความหมายของ district attorney
คำศัพท์: District Attorney
คำจำกัดความ:
District Attorney (DA) คือ ตำแหน่งของอัยการในเขตที่มีหน้าที่ดำเนินคดีอาญาในศาล สำหรับความผิดทางอาญาที่เกิดขึ้นภายในเขตนั้น ๆ ซึ่งมักจะเป็นหน่วยงานภาคส่วนของการบังคับใช้กฎหมายที่มีหน้าที่ในการพิจารณาคดี ฟ้องร้อง และดำเนินการเกี่ยวกับคดีอาญา รวมถึงการทำงานร่วมกับตำรวจเพื่อรวบรวมพยานหลักฐานและสร้างกรณีที่จะนำเข้าสู่ศาล
การใช้งาน:
คำนี้มักใช้ในบทสนทนาเกี่ยวกับกระบวนการยุติธรรมทางอาญา และอาจเกี่ยวข้องกับการอภิปรายเกี่ยวกับการฟ้องร้อง การตัดสินใจของอัยการ หรือการดำเนินงานของสำนักงานอัยการ
ที่มาของคำ:
คำว่า “District” มาจากภาษาลาติน “districtus” ที่หมายถึงการแบ่งเขตหรือพื้นที่ ส่วน “Attorney” มาจากภาษาลาติน “attornare” ที่หมายถึงการมอบอำนาจในการกระทำแทนคนอื่น ทำให้ความหมายรวมกันของคำนี้หมายถึง “อัยการที่ทำงานในเขต”
2:14
การออกเสียง:
/ˈdɪstrɪkt əˈtɜrni/
(ดิสทริค แอทเทอร์นีย์)
คำเหมือน:
- Prosecutor (อัยการ)
- State Attorney (อัยการรัฐ)
คำตรงข้าม:
- Defense Attorney (ทนายฝ่ายประกัน)
District Attorney เป็นบทบาทสำคัญในระบบยุติธรรมทางอาญา ทำให้ประชาชนได้รับความเป็นธรรมในกระบวนการดำเนินคดีอาญา และเป็นผู้ที่มีอำนาจในการตัดสินใจว่าจะฟ้องร้องหรือไม่ฟ้องร้องคดีที่เกิดขึ้นในเขตนั้น ๆ.
-
The district attorney presented the case in court.
อัยการเขตนำเสนอคดีในศาล -
The district attorney is responsible for prosecuting criminal cases.
อัยการเขตมีหน้าที่ดำเนินคดีอาญา -
She decided to become a district attorney to serve her community.
เธอตัดสินใจที่จะเป็นอัยการเขตเพื่อให้บริการชุมชนของเธอ -
The district attorney announced new initiatives to combat crime.
อัยการเขตประกาศโครงการใหม่เพื่อต่อสู้กับอาชญากรรม -
The defendant’s lawyer argued against the district attorney’s evidence.
ทนายความของจำเลยโต้แย้งกับหลักฐานของอัยการเขต