ความหมายของ dealbreaker
คำหลัก: Dealbreaker
คำจำกัดความ:
“Dealbreaker” หมายถึง ปัจจัยหรือเงื่อนไขที่ทำให้ไม่สามารถทำสัญญาหรือบรรลุข้อตกลงได้ โดยปกติจะใช้อธิบายสถานการณ์ในเรื่องความสัมพันธ์หรือในทางธุรกิจ ที่เมื่อมีข้อกำหนดหรือสถานการณ์หนึ่งที่ไม่สามารถยอมรับได้ จะทำให้ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งไม่สามารถดำเนินการตามข้อตกลงได้ต่อไป
การใช้งาน:
คำว่า “dealbreaker” มักใช้ในบริบทที่เกี่ยวข้องกับความสัมพันธ์ เช่น “หากเขาไม่ต้องการมีเด็กนั่นคือ dealbreaker สำหรับฉัน” หรือในทางธุรกิจ เช่น “ความไม่โปร่งใสในเงื่อนไขการซื้อขายถือเป็น dealbreaker สำหรับการทำสัญญาฉบับนี้”
ที่มาของคำ:
คำว่า “dealbreaker” เป็นการรวมกันของคำสองคำในภาษาอังกฤษคือ “deal” (ข้อตกลง) และ “breaker” (ผู้ทำลายหรือสิ่งที่ทำให้แตก) ซึ่งสะท้อนถึงแนวคิดที่ว่าข้อกำหนดหรือเงื่อนไขใด ๆ ที่มีผลต่อการทำให้ข้อตกลงเกิดขึ้นหรือไม่เกิดขึ้น
การออกเสียง:
/ˈdiːlˌbreɪ.kər/ (ดีล-เบรคเคอร์)
คำเหมือน (Synonyms):
- Stumbling block (อุปสรรค)
- Deal killer (ผู้ทำลายข้อตกลง)
คำตรงข้าม (Antonyms):
- Concession (การยอมรับ)
- Compromise (การประนีประนอม)
การทำความเข้าใจ “dealbreaker” มีความสำคัญต่อการสื่อสารและการเจรจา ทั้งในความสัมพันธ์ส่วนตัวและทางธุรกิจ เพื่อให้แน่ใจว่าทุกฝ่ายมีความเข้าใจตรงกันเกี่ยวกับข้อตกลงและเงื่อนไขที่ยอมรับได้
-
English: The constant arguing was a dealbreaker for their relationship.
Thai: การทะเลาะกันตลอดเวลาทำให้ความสัมพันธ์ของพวกเขาล่มสลาย. -
English: She found out he was dishonest, and that was a major dealbreaker.
Thai: เธอรู้ว่าเขาไม่ซื่อสัตย์ และนั่นเป็นเรื่องที่สำคัญมากในการตัดสินใจ. -
English: Lack of communication can be a dealbreaker in any partnership.
Thai: การขาดการสื่อสารสามารถเป็นเรื่องที่ทำให้ความสัมพันธ์ล้มเหลวในทุก partnership. -
English: His unwillingness to compromise became a dealbreaker for her.
Thai: ความไม่เต็มใจที่จะประนีประนอมของเขากลายเป็นเรื่องที่ทำให้เธอตัดสินใจเลิก. -
English: If he doesn’t want kids, that’s a dealbreaker for her.
Thai: ถ้าเขาไม่ต้องการมีลูก นั่นคือเรื่องที่ทำให้เธอต้องคิดหนัก.