ความหมายของ curfew

Curfew (คำนาม)

ความหมาย: Curfew หมายถึง เวลาที่กำหนดให้ผู้คนต้องอยู่ภายในบ้านหรือสถานที่ที่กำหนด และห้ามออกไปข้างนอก โดยทั่วไปมักใช้ในบริบทของกฎระเบียบที่เกี่ยวข้องกับการรักษาความปลอดภัยหรือการควบคุมสังคมในช่วงเวลาที่กำหนด

การใช้งาน:

• มักใช้ในคำสั่งหรือกฎหมาย เช่น “The city imposed a curfew to ensure public safety.” (เมืองนี้กำหนดเวลาเคอร์ฟิวเพื่อความปลอดภัยของประชาชน)
• ในบริบทของครอบครัว เช่น “Children must be home by curfew.” (เด็ก ๆ ต้องกลับถึงบ้านก่อนเวลาเคอร์ฟิว)

ที่มาของคำ: คำว่า “curfew” มาจากภาษาฝรั่งเศสโบราณคำว่า “couvre-feu” ซึ่งแปลว่า “ปิดไฟ” หรือ “คลุมไฟ” โดยในอดีตจะมีการสั่งให้ปิดไฟหรือไฟในบ้านเมื่อถึงเวลาเพื่อลดความเสี่ยงในการเกิดอัคคีภัยและเพื่อรักษาความสงบเรียบร้อย

การออกเสียง: /ˈkɜːr.fjuː/

คำเหมือน:

• Restriction (ข้อจำกัด)
• Prohibition (การห้าม)

คำตรงข้าม:

• Freedom (เสรีภาพ)
• Open (เปิด)

กระบวนการที่เรียกว่า curfew มักพบในสถานการณ์ที่มีความจำเป็น เช่น ช่วงเวลาวิกฤติหรือสถานการณ์ฉุกเฉิน ซึ่งการปฏิบัติตามเวลาเคอร์ฟิวถือเป็นความรับผิดชอบของประชาชนในพื้นที่นั้น ๆ

1. The city implemented a curfew to ensure public safety.

   • เมืองได้ประกาศเคอร์ฟิวเพื่อความปลอดภัยของประชาชน

2. Children must be home by the curfew set by their parents.

   • เด็กๆ ต้องกลับบ้านก่อนเวลาห้ามที่พ่อแม่กำหนดไว้

3. The curfew was extended due to the ongoing unrest.

   • เวลาห้ามถูกขยายออกไปเนื่องจากความไม่สงบที่ยังดำเนินอยู่

4. Breaking the curfew can result in fines or penalties.

   • การฝ่าฝืนเคอร์ฟิวอาจส่งผลให้ถูกปรับหรือได้รับโทษ

5. The government is considering lifting the curfew next month.

   • รัฐบาลกำลังพิจารณายกเลิกเคอร์ฟิวในเดือนหน้า