ความหมายของ coward

คำหลัก: Coward

คำจำกัดความ:
Coward หมายถึง บุคคลที่แสดงความกลัวหรือขี้ขลาดในสถานการณ์ที่ต้องมีความกล้าหาญ มีนิสัยหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้ากับความท้าทายหรืออันตราย โดยอาจทำให้เกิดความรู้สึกเชิงลบต่อบุคคลนั้น เช่น ไม่กล้าปกป้องตัวเองหรือผู้อื่น

การใช้งาน:
Coward มักถูกใช้ในบริบทที่เกี่ยวข้องกับความกลัว โดยเฉพาะในสถานการณ์ที่มีความเสี่ยงหรือเป็นอันตราย ตัวอย่างเช่น

• “He was called a coward for not standing up for his friend.”
  (เขาถูกเรียกว่าเป็นขี้ขลาดเพราะไม่กล้ายืนหยัดเพื่อเพื่อนของเขา)

ที่มาของคำ:
Coward มาจากคำภาษาฝรั่งเศส “couard” ซึ่งหมายถึง “ขี้ขลาด” และมีรากศัพท์มาจากภาษาละติน “cawdere,” ที่หมายถึง “กลัว”

การออกเสียง:
/ˈkaʊərd/

คำเหมือน:

• Timid (ขี้อาย)
• Chicken (ขี้ขลาด, ใช้ในบริบทที่ไม่ทางการ)
• Pushover (ผู้ที่ง่ายต่อการถูกกดดันหรือทำให้ถอยหลัง)

คำตรงข้าม:

• Brave (กล้าหาญ)
• Courageous (ที่มีความกล้าหาญ)
• Fearless (ไม่มีความกลัว)

คำว่า “coward” มักจะมีการนำไปใช้ในทางลบ และสามารถเป็นการกล่าวหาหรือดูถูกบุคคลได้ในหลายบริบท.

1. He felt like a coward for not standing up for his friend.
   เขารู้สึกเหมือนกับคนข coward ที่ไม่ยืนหยัดเพื่อเพื่อนของเขา.

2. The coward ran away instead of confronting the problem.
   คนข coward วิ่งหนีไปแทนที่จะเผชิญหน้ากับปัญหา.

3. She called him a coward for refusing to take risks.
   เธอเรียกเขาว่าคนข coward ที่ไม่ยอมเสี่ยง.

4. Many consider it cowardly to give up without a fight.
   หลายคนมองว่าการยอมแพ้โดยไม่มีการต่อสู้นั้นเป็นการข coward.

5. He must confront his fears instead of being a coward.
   เขาต้องเผชิญหน้ากับความกลัวของเขาแทนที่จะเป็นคนข coward.