ความหมายของ conditioning
** conditioning **
** คำจำกัดความ: ** Conditioning หมายถึง กระบวนการที่เกี่ยวข้องกับการปรับเปลี่ยนพฤติกรรมหรือปฏิกิริยาจากการเรียนรู้ นอกจากนี้ยังสามารถเกี่ยวข้องกับการเตรียมหรือทำให้สิ่งใดสิ่งหนึ่งอยู่ในสภาพที่เหมาะสม เพื่อให้เกิดผลเฉพาะหรือผลลัพธ์ที่ต้องการ
** การใช้งาน: ** คำนี้มักใช้ในบริบททางจิตวิทยา เช่น ในการศึกษาเกี่ยวกับการสร้างนิสัย การฝึกสุนัข หรือการสร้างความสัมพันธ์กับสิ่งเร้า โดยเฉพาะอย่างยิ่งในแนวคิดของ “การเรียนรู้ถูกประจักษ์” (classical conditioning) และ “การเรียนรู้จากการเสริมแรง” (operant conditioning)
** ที่มาของคำ: ** คำว่า “conditioning” มาจากคำว่า “condition” ซึ่งมีรากศัพท์มาจากภาษาละติน “condicionem” (condition-em) หมายถึง ความสัมพันธ์หรือความชัดเจนในสถานการณ์
** การออกเสียง: ** /kənˈdɪʃ.ən.ɪŋ/ (คัน-ดิช-ซัน-นิง)
** คำเหมือน: **
- Learning (การเรียนรู้)
- Training (การฝึกอบรม)
- Preparation (การเตรียมการ)
** คำตรงข้าม: **
- Deconditioning (การทำให้สูญเสียสภาพหรือผลที่ถูกสร้างขึ้น)
- Unlearning (การลืมการเรียนรู้ที่เคยมี)
ในสรุป, conditioning เป็นกระบวนการที่มีบทบาทสำคัญในการสร้างหรือเปลี่ยนแปลงพฤติกรรม โดยพื้นฐานมีจุดมุ่งหมายเพื่อทำให้เกิดการตอบสนองหรือพฤติกรรมที่ต้องการจากสิ่งเร้าหรือสถานการณ์ต่างๆ
-
The dog is undergoing obedience conditioning.
สุนัขกำลังฝึกฝนการเชื่อฟัง. -
Physical conditioning is essential for athletes.
การฝึกสภาพร่างกายเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับนักกีฬา. -
She believes in positive conditioning for her children.
เธอเชื่อว่าการให้การฝึกฝนเชิงบวกกับลูก ๆ ของเธอนั้นสำคัญ. -
The therapist uses sensory conditioning to help her clients.
นักบำบัดใช้การฝึกฝนด้วยการกระตุ้นประสาทสัมผัสเพื่อช่วยลูกค้า. -
Seasonal conditioning can affect how we perceive climate changes.
การปรับสภาพตามฤดูกาลสามารถมีผลต่อวิธีที่เรารับรู้การเปลี่ยนแปลงสภาพอากาศ.