ความหมายของ classic

คำหลัก: Classic

คำจำกัดความ:
คำว่า “classic” หมายถึงสิ่งที่ถือเป็นแบบอย่างหรือมาตรฐานที่ยอดเยี่ยมในด้านศิลปะ, วรรณกรรม, ดนตรี หรือวัฒนธรรม และยังมีคุณค่าหรือความสำคัญที่ไม่เสื่อมคลายตามกาลเวลา นอกจากนี้ยังสามารถหมายถึงสิ่งที่ถือเป็นเกณฑ์หรือรูปแบบที่มีคุณสมบัติที่เป็นที่รู้จักและยอมรับอย่างกว้างขวาง เช่น การออกแบบหรือสไตล์ที่เรียบง่ายแต่สวยงาม

การใช้งาน:

• “The book is considered a classic of American literature.” (หนังสือเล่มนี้ถือเป็นงานวรรณกรรมคลาสสิกของอเมริกา)
• “She wore a classic black dress to the party.” (เธอสวมชุดดำคลาสสิกไปงานเลี้ยง)

ที่มาของคำ:
คำว่า “classic” มาจากภาษาละติน “classicus” ซึ่งหมายถึง “ชนชั้นสูง” หรือ “ชั้นดี” และในที่นี้แสดงถึงลักษณะที่มีคุณค่าและเป็นที่ยอมรับในสังคม

การออกเสียง:
/ˈklæs.ɪk/ (คลาส-ซิค)

คำเหมือน:

• Timeless (ไม่ตกยุค)
• Exemplary (เป็นแบบอย่าง)
• Archetypal (เป็น archetype หรือแบบจำลอง)

คำตรงข้าม:

• Modern (ทันสมัย)
• Contemporary (ร่วมสมัย)
• Obsolete (ล้าสมัย)

โดยรวมแล้ว “classic” เป็นคำที่ใช้ในการอธิบายสิ่งที่มีคุณค่าเหนือกาลเวลา และได้รับการยอมรับในระดับสากลในหลากหลายบริบท

1. This novel is considered a classic of English literature.
   นิยายนี้ถือเป็นคลาสสิกของวรรณกรรมภาษาอังกฤษ。

2. The film is a classic that has influenced many directors.
   ภาพยนตร์เรื่องนี้เป็นคลาสสิกที่มีอิทธิพลต่อผู้กำกับหลายคน。

3. She wore a classic black dress for the formal event.
   เธอสวมชุดดำคลาสสิกสำหรับงานทางการ。

4. His classic style of painting is admired by many art critics.
   สไตล์การวาดภาพแบบคลาสสิกของเขาได้รับการชื่นชมจากนักวิจารณ์ศิลปะมากมาย。

5. The restaurant serves classic Italian dishes that everyone loves.
   ร้านอาหารนี้เสิร์ฟอาหารอิตาเลียนคลาสสิกที่ทุกคนชื่นชอบ。