ความหมายของ civilization

คำว่า: Civilization

การออกเสียง: /ˌsɪ.və.lɪˈzeɪ.ʃən/

ความหมาย:

1. อารยธรรม: หมายถึงสภาพของสังคมที่มีการพัฒนาในด้านต่าง ๆ เช่น การเมือง เศรษฐกิจ ศิลปะ และวิทยาศาสตร์ โดยสังคมเหล่านี้มักจะมีการรวมกลุ่มที่มีมาตรฐานทางวัฒนธรรมและการปกครองที่ชัดเจน
2. การเจริญเติบโต: การพัฒนาทางเทคโนโลยี และความรู้ทางวิทยาศาสตร์ที่ส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในลักษณะการใช้ชีวิตของคนในสังคม

การใช้งาน:

• “Ancient civilization was characterized by monumental architecture and complex societal structures.”
• “Technological advancements have drastically changed modern civilization.”

ที่มาของคำ: คำว่า “civilization” มาจากภาษาฝรั่งเศส “civilisation,” ซึ่งมีรากศัพท์มาจากภาษาละติน “civilis” หมายถึง “สัมพันธ์กับพลเมือง,” และ “civitas” หมายถึง “การเป็นพลเมือง” หรือ “ชุมชนเมือง”

คำเหมือน:

• Society (สังคม)
• Culture (วัฒนธรรม)
• Development (การพัฒนา)

คำตรงข้าม:

• Barbarism (ความป่าเถื่อน)
• Primitive (ดั้งเดิม หรือ เบื้องต้น)

คำว่า “civilization” จึงมีความหมายที่ลึกซึ้งและมีการใช้งานในหลายบริบท เพื่อชี้ให้เห็นถึงความก้าวหน้าหรือความพัฒนาของสังคมมนุษย์ในสาขาต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นด้านวัฒนธรรม ความรู้ หรือการจัดการ.

1. The ancient civilization of Egypt is known for its pyramids.
   อารยธรรมโบราณของอียิปต์เป็นที่รู้จักจากพีระมิดของมัน

2. Many civilizations have risen and fallen throughout history.
   อารยธรรมจำนวนมากได้เกิดขึ้นและล่มสลายตลอดประวัติศาสตร์

3. The development of writing was a significant milestone for civilization.
   การพัฒนาการเขียนเป็นก้าวสำคัญสำหรับอารยธรรม

4. We can learn a lot from the mistakes of past civilizations.
   เราสามารถเรียนรู้จากความผิดพลาดของอารยธรรมในอดีตได้มากมาย

5. The study of ancient civilizations reveals their cultures and practices.
   การศึกษาต่ออารยธรรมโบราณเผยให้เห็นวัฒนธรรมและวิธีปฏิบัติของพวกเขา