ความหมายของ calm
คำหลัก: calm
คำจำกัดความ: คำว่า “calm” หมายถึง สภาพที่สงบหรือไม่มีความตึงเครียด ทั้งในแง่ของอารมณ์และสภาพแวดล้อม เช่น สถานที่ที่ไม่มีเสียงดังหรือคนพลุกพล่านหรือสภาพจิตใจที่ไม่ตื่นตระหนกหรือวิตกกังวล นอกจากนี้ “calm” ยังสามารถใช้เพื่อบรรยายลักษณะของหรือลดความตื่นเต้นหรือความกระวนกระวาย
การใช้งาน:
- เมื่อต้องการอธิบายความรู้สึก: “She remained calm during the emergency.” (เธอยังคงสงบในช่วงเหตุการณ์ฉุกเฉิน)
- ในการบรรยายสภาพอากาศ: “The sea was calm, perfect for sailing.” (ทะเลสงบ เหมาะสำหรับการแล่นเรือ)
ที่มาของคำ: “Calm” มีต้นกำเนิดจากภาษาอังกฤษเก่า “calm” ซึ่งได้รับอิทธิพลจากภาษาละติน “calmus” หมายถึง “ทำให้สงบ” มีการใช้งานมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 14
การออกเสียง: /kɑːm/ (คัม)
คำเหมือน:
- serene (เงียบสงบ)
- tranquil (สงบสุข)
- peaceful (สงบเรียบร้อย)
คำตรงข้าม:
- agitated (ตื่นตระหนก)
- anxious (วิตกกังวล)
- turbulent (ซึ่งวุ่นวาย)
คำว่า “calm” ใช้บ่อยในภาษาอังกฤษและเป็นคำสำคัญในการสื่อสารเกี่ยวกับอารมณ์และสภาพแวดล้อมที่สงบสุข โดยเฉพาะอย่างยิ่งในสถานการณ์ที่ต้องการการควบคุมอารมณ์หรือการรักษาความสงบ
-
She took a deep breath to stay calm during the exam.
เธอหายใจเข้าลึกๆ เพื่อให้ใจเย็นระหว่างการสอบ. -
The lake was so calm that it reflected the mountains perfectly.
ทะเลสาบนั้นสงบมากจนสะท้อนภาพภูเขาได้อย่างสมบูรณ์. -
He spoke in a calm voice to reassure the children.
เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่สงบเพื่อทำให้เด็กๆ สบายใจ. -
After meditating, she felt calm and centered.
หลังจากทำสมาธิ เธอรู้สึกสงบและมีสมาธิ. -
The calm atmosphere of the library helped her concentrate.
บรรยากาศที่เงียบสงบของห้องสมุดช่วยให้เธอมีสมาธิ.