ความหมายของ broken

คำ: Broken

คำจำกัดความ

“Broken” เป็นคำคุณศัพท์ที่หมายถึง:

1. ชำรุด หรือ แตก: หมายถึงสิ่งที่ไม่อยู่ในสภาพดีหรือไม่สามารถใช้งานได้ เช่น “a broken chair” (เก้าอี้ที่ชำรุด)
2. ถูกทำลาย: ซึ่งหมายถึงการได้รับผลกระทบทางอารมณ์ เช่น เวลาพูดถึงความรู้สึกที่ไม่สมบูรณ์หรือโศกเศร้า เช่น “a broken heart” (หัวใจที่แตกสลาย)

การใช้งาน

• ในบริบททางกายภาพ: “The vase is broken.” (แจกันชำรุด)
• ในบริบททางอารมณ์: “After the breakup, I felt broken inside.” (หลังจากเลิกกัน ฉันรู้สึกเหมือนถูกทำลายข้างใน)

ที่มาของคำ

คำว่า “broken” มาจากคำกริยา “break” ในภาษาอังกฤษโบราณ “brecan” ซึ่งหมายถึงการทำให้แตกหรือทำให้เสียหาย

การออกเสียง

การออกเสียง: /ˈbroʊ.kən/ (โบร-เคิ่น)

คำเหมือน

1. Fractured (แตกเป็นชิ้น)
2. Damaged (เสียหาย)
3. Shattered (แตกหัก)

คำตรงข้าม

1. Whole (ทั้งหมด, สมบูรณ์)
2. Unbroken (ไม่แตก)
3. Intact (ไม่เสียหาย)

การใช้คำว่า “broken” จึงมีความหลากหลายทั้งในแง่ของการใช้ในบริบททางกายภาพและทางอารมณ์ ความหมายนี้สามารถสร้างภาพที่ชัดเจนจากการ describing สถานการณ์หรือความรู้สึกที่แตกต่างกันออกไปได้

1. The vase is broken.

   • หม้อดินแตก

2. He feels broken after the loss.

   • เขารู้สึกเศร้าใจหลังจากการสูญเสีย

3. My phone screen is broken.

   • หน้าจอโทรศัพท์ของฉันแตก

4. The trust between them is broken.

   • ความไว้วางใจระหว่างทั้งสองคนถูกทำลาย

5. She has a broken heart.

   • เธอมีหัวใจที่แตกสลาย