ความหมายของ boil
คำว่า “boil”
คำจำกัดความ:
- (verb) การทำให้ของเหลวร้อนจนถึงจุดที่สร้างฟองและเปลี่ยนเป็นไอน้ำหรือไอน้ำ (ของเหลวที่กำลังเดือด)
- (noun) สภาวะที่ของเหลวเดือดหรืออาจหมายถึงแผลที่อยู่ใต้ผิวหนังซึ่งเกิดจากการติดเชื้อหรือการอักเสบ
การใช้งาน:
- ตัวอย่างประโยค:
- “You need to boil the water before using it.” (คุณจำเป็นต้องต้ม воду перед использованием)
- “She has a boil on her arm that needs to be treated.” (เธอมีตุ่มที่แขนซึ่งต้องการการรักษา)
ที่มาของคำ: คำว่า “boil” มาจากภาษาอังกฤษเก่า “boilen” ซึ่งมีความหมายว่า ‘การเดือด’ หรือ ‘ความร้อนสูง’ โดยมีรากศัพท์มาจากภาษาละติน “bullire”
การออกเสียง: /bɔɪl/ (บอยล์)
คำเหมือน:
- Simmer (ต้มให้เดือดเบาๆ)
- Heat (ความร้อน)
- Bubble (ฟองบนน้ำ)
คำตรงข้าม:
- Freeze (แช่แข็ง)
- Cool (ทำให้เย็นลง)
สรุป:
คำว่า “boil” ใช้เพื่อบ่งบอกถึงการทำให้ของเหลวถึงจุดเดือด ซึ่งมีทั้งในเชิงการทำอาหารและในทางการแพทย์ โดยส่วนมากจะมีการใช้ในบริบทสมัยใหม่ที่เกี่ยวกับการทำอาหารหรือการรักษาโรค
-
The water will boil in a few minutes.
น้ำจะเดือดในไม่กี่นาที -
Please boil the vegetables before serving.
กรุณาต้มผักก่อนเสิร์ฟ -
She likes to boil eggs for breakfast.
เธอชอบต้มไข่สำหรับอาหารเช้า -
Make sure to boil the pasta until it’s al dente.
ตรวจสอบให้แน่ใจว่าต้มพาสต้าจนกระทั่งมันมีความกรอบ -
The pot began to boil over, so I turned down the heat.
หม้อเริ่มเดือดล débเล แอ ฉันจึงปรับความร้อนลง