ความหมายของ annoying
คำหลัก: Annoying
การออกเสียง: /əˈnɔɪ.ɪŋ/
คำจำกัดความ: คำว่า “annoying” หมายถึง สิ่งที่ทำให้รู้สึกไม่พอใจ รำคาญ หรือทำให้เกิดความไม่สะดวกใจ เช่น เสียงที่ดังเกินไป บางพฤติกรรมของผู้คนที่สร้างความลำบากใจ หรือสถานการณ์ที่ไม่เป็นที่พอใจ
การใช้งาน:
- คำสั่ง: “Please stop making that annoying noise.”
- ประโยค: “Her constant questions can be quite annoying.”
ที่มาของคำ: คำว่า “annoy” มาจากภาษาอังกฤษเก่า “anoyen” ซึ่งหมายถึง “ทำให้เกิดความรำคาญ” มีรากศัพท์จากภาษาฝรั่งเศส “anoier” และจากภาษาละติน “inodiare” ซึ่งแปลว่า “ทำให้น่ารังเกียจ”
คำเหมือน (Synonyms):
- Irritating (น่ารำคาญ)
- Aggravating (ทำให้แย่ลง)
- Disturbing (ทำให้รบกวน)
คำตรงข้าม (Antonyms):
- Pleasant (น่าพอใจ)
- Enjoyable (สนุกสนาน)
- Comforting (ให้ความสบายใจ)
คำว่า “annoying” จึงหมายถึงสิ่งที่ส่งผลลบต่ออารมณ์หรือความรู้สึกของบุคคล โดยมักใช้ในบริบทที่เกี่ยวข้องกับความรำคาญหรือความไม่สะดวกใจที่เกิดจากการกระทำหรือสิ่งต่าง ๆ ที่มีผลกระทบต่อประสบการณ์ชีวิตประจำวันของเรา
-
The constant noise from the construction site is really annoying.
เสียงดังที่ไม่หยุดจากไซต์ก่อสร้างนั่นน่ารำคาญจริงๆ -
It’s annoying when people interrupt me while I’m speaking.
มันน่ารำคาญเมื่อคนอื่นขัดจังหวะขณะที่ฉันพูด -
I find it annoying when my phone notifications keep buzzing.
ฉันรู้สึกว่ามันน่ารำคาญเมื่อการแจ้งเตือนในโทรศัพท์ดังขึ้นเรื่อยๆ -
The way he chews with his mouth open is quite annoying.
การเคี้ยวอาหารของเขาที่ปากเปิดนั้นค่อนข้างน่ารำคาญ -
It’s annoying to wait in long lines at the grocery store.
การรอในแถวยาวที่ร้านขายของชำนั้นน่ารำคาญ