ความหมายของ absolute
คำหลัก: Absolute
คำอ่าน: แอ็บโซลูท (ˈæb.sə.luːt)
คำจำกัดความ:
- (adj.) หมายถึง สถานะหรือคุณภาพที่ไม่มีเงื่อนไขหรือข้อจำกัด ตัวอย่างเช่น “absolute truth” (ความจริงที่ไม่เปลี่ยนแปลง)
- หมายถึง สิ่งที่มีอยู่จริง ไม่มีการปรับเปลี่ยน หรือสิ่งที่เป็นไปตามมาตรฐานที่แน่นอน เช่น “absolute value” (ค่าที่แท้จริง)
- (n.) ใช้เรียกถึงสิ่งที่เข้าใจว่ามีความสมบูรณ์แบบ หรือต้องการว่าจะเป็นสิ่งที่ไม่ถือเอาหรือพิจารณาในบริบทต่าง ๆ
การใช้งาน:
- Used to denote something that is not relative or comparative, e.g., “absolute power” (อำนาจที่ไม่มีข้อจำกัด)
- Used in mathematics to refer to the magnitude of a number without regard to its sign, such as in “the absolute value of –5 is 5.”
- Often used in philosophical discussions to highlight universal truths or principles.
ที่มาของคำ: คำว่า “absolute” มาจากคำในภาษาละติน “absolutus” ซึ่งแปลว่า “ปล่อยให้เป็นอิสระ” หรือ “ครบถ้วนสมบูรณ์” โดยคำนี้ถูกนำมาใช้ในภาษาอังกฤษในศตวรรษที่ 14
คำเหมือน (Synonyms):
- Unqualified (ไม่มีเงื่อนไข)
- Total (ทั้งหมด)
- Complete (สมบูรณ์)
คำตรงข้าม (Antonyms):
- Relative (สัมพันธ์)
- Conditional (มีเงื่อนไข)
- Limited (จำกัด)
คำว่า “absolute” จึงมีความหมายหลากหลาย ขึ้นอยู่กับบริบทที่ใช้ ไม่ว่าจะเป็นในด้านปรัชญา วิทยาศาสตร์ หรือคณิตศาสตร์
-
The absolute truth is often hard to find.
ความจริงที่แน่นอนมักจะหาได้ยาก -
She has absolute confidence in her abilities.
เธอมีความมั่นใจอย่างแน่นอนในความสามารถของเธอ -
The absolute silence in the room was unsettling.
ความเงียบอย่างสมบูรณ์ในห้องทำให้รู้สึกไม่สบาย -
He demanded absolute loyalty from his team.
เขาต้องการความซื่อสัตย์ที่แน่นอนจากทีมของเขา -
The absolute temperature must be measured in Kelvin.
อุณหภูมิที่แน่นอนต้องวัดในหน่วยเคลวิน