ความหมายของ individual
คำว่า “individual” เป็นคำในภาษาอังกฤษ ซึ่งในที่นี้จะแปลว่า “บุคคล” หรือ “ปัจเจกบุคคล” ในบริบทของการใช้ภาษาไทย
คำนิยาม
“Individual” หมายถึง บุคคลหนึ่งคนที่มีลักษณะเฉพาะตัว โดยมักใช้เพื่อเน้นความเป็นเอกเทศหรือความแตกต่างของบุคคลนั้น ๆ จากกลุ่มหรือชุมชน
การใช้งาน
- มักใช้ในบริบททางสังคม เพื่ออธิบายลักษณะพิเศษของแต่ละบุคคล เช่น “It’s important to respect individual rights.” (มันสำคัญที่จะเคารพสิทธิของบุคคล)
- ใช้ในทางจิตวิทยาและสังคมศาสตร์เพื่อศึกษาพฤติกรรม การตัดสินใจ และลักษณะของผู้คน
นิรุกติศาสตร์
คำว่า “individual” มาจากภาษาละติน “individuus” ซึ่งแปลว่า “ไม่สามารถแบ่งแยกได้” (un-divided) โดยคำนี้มีความหมายว่าบุคคลใดบุคคลหนึ่งมีเอกลักษณ์และไม่สามารถแบ่งเป็นส่วนๆ ได้
การออกเสียง
ในภาษาอังกฤษ การออกเสียงคำว่า “individual” คือ /ˌɪndɪˈvɪdʒuəl/ หรือโดยละเอียดสามารถอ่านได้ว่า “อิน-ดิ-วิ-จู-อัล”
คำพ้องความหมาย
- Person (บุคคล)
- Being (สิ่งมีชีวิต)
- Entity (เอนทิตี้)
คำตรงข้าม
- Group (กลุ่ม)
- Collective (การรวมกลุ่ม)
- Aggregate (การรวมกัน)
คำว่า “individual” จึงเป็นคำที่ช่วยเน้นความสำคัญและคุณค่าเฉพาะตัวของแต่ละคน โดยยังเกี่ยวข้องกับบทบาทในสังคมและการเข้าใจความหลากหลายมนุษย์ในการศึกษาและวิเคราะห์ของสังคมศาสตร์
-
Cada individuo tiene sus propias habilidades.
(แต่ละบุคคลมีทักษะเฉพาะตัวของตนเอง) -
Es importante tratar a cada individuo con respeto.
(สิ่งสำคัญคือต้องปฏิบัติต่อบุคคลแต่ละคนด้วยความเคารพ) -
El bienestar individual es fundamental para el éxito del grupo.
(ความเป็นอยู่ของแต่ละบุคคลเป็นสิ่งสำคัญสำหรับความสำเร็จของกลุ่ม) -
Cada individuo contribuye al desarrollo de la sociedad.
(แต่ละบุคคลมีส่วนร่วมในการพัฒนาของสังคม) -
La identidad individual es clave en la formación de la cultura.
(อัตลักษณ์ของแต่ละบุคคลมีความสำคัญต่อการสร้างวัฒนธรรม)