heretic Vertaling na Afrikaans
Heretic
Definisie: ’n Heretic is ’n persoon wat oortuigings of opinies aanhang wat afwyk van die algemeen aanvaarde dogmas of geloof van ’n religieuse tradisie, veral in die konteks van Christelike geloof. Die term word dikwels gebruik om iemand te beskryf wat strydig is met die orthodoksie van ’n godsdiens.
Gebruik: Die woord “heretic” word dikwels in teologiese en historiese diskes gebruik, meestal in ’n negatiewe lig, om iemand aan te dui wat as bedreiging vir die gevestigde geloofstelsels beskou word. Dit kan ook in ’n breër, nie-religieuse konteks gebruik word om enigiemand te beskryf wat afwykende, ongebruiklike of onkonvensionele idees het.
Etymologie: Die oorsprong van die woord “heretic” kom van die Latynse woord “haereticus,” wat beteken “iemand wat ’n afwykende mening het.” Dit is afgelei van die Griekse woord “haeresis,” wat “keuse” of “afwyking” beteken.
Uitsprake: Heretic: /ˈhɛrɪtɪk/
Sinonieme:
- Afsydige
- Skeptikus
- Dissident
- Afwyker
Antonieme:
- Ortodokse
- Konformis
- Trou aan die dogma
Hierdie definisie verskaf ’n omvattende blik op die betekenis van die woord “heretic” en sy gebruik.
-
The church labeled him a heretic for his unconventional beliefs.
Die kerk het hom as ’n ketter geëtiketteer vir sy onkonvensionele oortuigings. -
Many heretics were persecuted during the Middle Ages.
Baie ketters is gedurende die Middeleeue vervolgd. -
She felt like a heretic for questioning the traditional teachings.
Sy het gevoel soos ’n ketter vir die vraagtekens wat sy by die tradisionele leerstellings geplaas het. -
The accusation of being a heretic led to his exile.
Die beskuldiging van ketter wees het tot sy ballingskap gelei. -
The philosopher was considered a heretic by the established religious authorities.
Die filosoof is deur die gevestigde godsdienstige owerhede as ’n ketter beskou.